ERVARINGEN

Wij kunnen je wel vertellen wat School at Sea inhoudt, maar wie kan het je nog beter uitleggen dan de begeleiders, docenten en ouders van de leerlingen zelf?

Lees hieronder hun ervaringen.

ERVARINGEN

Wij kunnen je wel vertellen wat School at Sea inhoudt, maar wie kan het je nog beter uitleggen dan de leerlingen zelf?

Lees hieronder de ervaringen van oud-leerlingen en hun ouders.

 

“Meteen toen we hoorden over School at Sea waren we enthousiast. En onze zoon Stephan nog meer. De voorbereidingen waren professioneel, de staf betrouwbaar en toegankelijk. Aandacht voor schoolwerk was belangrijk. En de aandacht voor de groepsdynamiek en individuele ontwikkeling was voor ons doorslaggevend. Natuurlijk zijn er ook dingen wel anders gegaan dan we hadden verwacht. Maar de ontwikkeling die Stephan heeft doorgemaakt is zó overtuigend. We kregen een heel nieuwsgierige en blije zoon terug die niet alleen veel van de wereld heeft gezien maar ook veel van zijn reisgenoten en zichzelf. Een niet te missen ervaring.”

– Erik-Jan Verhulst, vader van Stephan

“School at Sea is echt een onbeschrijflijk unieke mogelijkheid om het leven te leven en te ontdekken in al zijn facetten. In de eerste vier weken al zie ik dat onze dochter gretig leert, enorm positief is en vol zelfvertrouwen initiatief neemt. Wat een verschil met de normale dagelijkse schoolgang! Ik zie dat ze in een hoog tempo levensdingen leert zoals samenwerken, eigen verantwoordelijkheid, er samen uit (moeten) komen, jezelf belangrijke levensdoelen stellen, volhouden, doorzetten, initiatief nemen, er voor elkaar zijn, ontdekken, elkaar aanspreken, andere manieren van leven ontdekken etc etc etc.”

– Reinoud van Rooij

“Het School at Sea project is voor veel leerlingen een zeer goede manier om vooral over zichzelf te leren. Uiteraard wordt er ook aan school gewerkt maar met name direct en indirect aan de leerling zelf. Je komt elkaar maar vooral jezelf erg tegen aan boord en je leert zo door veel uiteenlopende ervaringen steeds meer wat nou echt belangrijk is. Vaak hebben pubers het idee dat iets heel belangrijk is en kunnen zich helemaal vastbijten in dit idee. Als een leerling bijvoorbeeld een sms of WhatsApp bericht wil sturen MOET dit ook meteen en soms zelfs tijdens de les. Dat dit belangrijke berichtje eigenlijk ook best kan wachten dringt vaak niet echt door bij de leerling en het zal de leerling ook continu bezig houden totdat het berichtje is verstuurd. Aan boord kan je niet online, ben je op echte communicatie aangewezen en moet je het doen zonder de zekerheid en veiligheid van je sociale media. Dit is voor vele leerlingen aan het begin erg lastig maar aangezien ze wel moeten, ontdekken ze vrij snel dat je ook best een leuk leven leven kan hebben zonder alle sociale media.

In de leeftijd van de gemiddelde School at Sea leerling ontstaat er ook steeds meer individuele ontwikkeling. Ze worden steeds meer zelf medespeler op het wereldtoneel en gaan steeds meer een individu worden. Ze zoeken steeds meer naar eigen idealen en innerlijke motivatie wordt belangrijk. Een belangrijk doel in de 11e klas (vrije school) is het leren om de juiste vragen te stellen om de wereld en de eigen plaats daarin te begrijpen. Als waarnemer maak je namelijk zelf deel uit van de waarnemings wereld. Je oordeel zegt niet alleen iets over de waargenomen wereld, maar ook over jezelf als waarnemer. Een afweging van waarden en normen is aan de orde en ook aan boord speelt waarnemen en oordelen een grote rol en vooral het stellen van een goede vraag is hierbij erg belangrijk.

De doelen die onder andere worden nagestreefd zijn groepsdynamisch: Samen iets neerzetten -Verantwoordelijkheid nemen voor een ruimte – Elkaars kwaliteiten zien en inzetten –
Waardering voor het geheel, de groep waar jij onderdeel van uitmaakt – Moeite doen voor iets, verantwoordelijkheid nemen voor iets wat je zelf neerzet en uiteindelijk tot een gezamenlijk product komen waarin een ieders inbreng gewaardeerd wordt. Hierbij is dus het individu belangrijk maar ook het inzien van elkaars kwaliteiten en beperkingen. Niet iedereen is overal even goed in maar samen kom je vaak een heel eind. Dit sluit erg aan bij de behoefte van de leerlingen en dat is wederom een zeer goede manier voor veel leerlingen om te worden wie ze eigenlijk zijn.”

– Drs. Niek A. H. Slooter, Docent Biologie & Scheikunde + mentor, Vrije school Zutphen

Annabaai
Het schip de Regina Maris deed van 23-26 januari 2013 onze Curaçaose haven aan en het Radulphus College wilde deze gelegenheid niet aan zich voorbij laten gaan en heeft een groep van 16 leerlingen geselecteerd die de op vrijdag 25 januari de mogelijkheid kreeg om in contact te komen met Nederlandse leerlingen aan boord van deze prachtige driemaster, de Regina Maris. Het aantal aanmeldingen overtrof de verwachtingen. Met gemak zouden we drie groepen hebben kunnen samenstellen. Omdat de leerlingen van School at Sea in H4, V4 & V5 zitten, hebben we alleen leerlingen uit deze klassen mee laten doen aan deze uitwisseling.

Programma
Onze leerlingen moesten op vrijdag om 07.30 uur aanwezig zijn bij het Waaigat, zodat ze op tijd aanwezig zouden zijn bij de Regina Maris, die afgemeerd lag aan de Kleine Werf. Het voornaamste doel van deze eendaagse uitwisseling met leerlingen van School at Sea was het in contact komen met leerlingen uit een ander land van ons Koninkrijk. Het uitwisselen van ideeën en opvattingen versterkt onze leerlingen en zal hen beter voorbereiden op onder meer de studiekeuze die binnenkort zal plaatsvinden. Daarnaast speelt het sociale aspect een belangrijke rol. Verschillen tussen mensen zijn gemakkelijk te herkennen, maar wat zijn de overeenkomsten tussen leerlingen uit verschillende delen van ons Koninkrijk?
Van 08.00 – 10.00 uur werd en kennisgemaakt, rondgeleid en gespeeddatet. Graag hadden de leerlingen meer tijd willen hebben om allerlei vragen aan elkaar te stellen (speeddating), maar de rondleiding in het museum Kura Hulanda stond van 10.00 – 11.30 uur op het programma. In dit prachtige museum werd uitleg gegeven over de rijke en niet altijd even aantrekkelijke geschiedenis van ons eiland.
Om 11.45 uur begon de lunch bij tante Yvonne in Plasa Bieu. De kuminda kryiolo werd door onze gasten van School at Sea bijzonder gewaardeerd. Na weken op zee op een schip met een kleine kombuis en na de vele kipgerechten in Suriname, was de carni stoba cu moro een welkome afwisseling. Bon trabou, tante Yvonne!

Na de lunch ging de gehele groep weer terug naar de Regina Maris en rond 13.30 uur namen de leerlingen en docenten afscheid van elkaar. De leerlingen van het Radulphus werden voortreffelijk begeleid door onze docenten mw Natalie Lourents-Stacie en mw Jovanka Sluis. Ook zij hebben een goede indruk gekregen van het bijzondere werk van de docenten aan boord van het schip.

Rijkeluiskinderen en heimwee?
De leerlingen vonden het een bijzonder geslaagde dag, alleen had het programma wel een stuk langer gemogen. “Meneer, waarom konden we maandag de 28ste niet verder gaan?”. Die maandag zouden de Nederlandse leerlingen van School at Sea een ontmoeting hebben met Wubbo Ockels en zijn schip Ecolution. Op Aruba wel te verstaan. Dus een vervolg zat er niet in. Helaas.
Sommige leerlingen hadden -achteraf gaven ze dat toe- eigenlijk vooroordelen: “Wat zijn dat voor rijkeluiskinderen die lekker op een boot naar school gaan?” Bleek, dat de leerlingen allerlei fundraisingsprojecten hadden opgestart in Nederland om de dure reis van zes maanden te kunnen bekostigen. Een reis met vele ervaringen en -bleek tijdens het speeddaten- weinig privacy. Waar onze leerlingen op Curacao over het algemeen een eigen kamer hebben, blijkt het slapen in krappe kajuiten met vier kooien toch wel enigszins shocking. Het doucherooster tijdens de overtocht van de Atlantische Oceaan is geheim gebleven. Ook het feit, dat er weinig vrije tijd is aan boord en veel zelfstudie was een ware eyeopener: van vakantie is geen sprake aan boord. Geen internet, geen mobiele telefoons en regelmatig nachtdiensten.
Al met al: een bijzondere dag met veel bijzondere mensen op een bijzonder eiland. School at Sea en het Radulphus College in de Annabaai. Next year again?

– Rob van Boheemen, Directeur Peter Stuyvesant College, Curaçao

As well as for my own benefit simply by writing this short review, I hope that what I express might be of support / help to parents of future “sassers”. These personal views are of course entirely my own and they do not revisit the huge thanks we have already made to the wonderful SAS Admin and also sailing and teaching crew onboard the Regina Maris.

As parents of a sasser, we also go on a voyage of our own. For most of us, it’s likely the first time we have been away from our child for so long, so my first comment is about Parent Preparation.
SAS takes preparation at all levels very seriously: for the kids themselves, both leaving, during and returning from the voyage, and also for the parents (& of course much more). But as I waved goodbye to India sailing off into the North Sea that October evening, my heart breaking and utterly bereft, I realized I was not as well prepared as I had thought. If it had been allowed, I would have flown to Tenerife just to spend 5 minutes with India.
Of course, as the weeks turned into months that changed and the relative ease of WhatsApp chats and calls showed how we stayed in remarkably close contact throughout the voyage. I ended up really enjoying my 6 month parental “break”!
But neither was I fully prepared for the challenges of reintegration following India’s return. By the way, I’m not saying one could be prepared for these things : it can just be very useful to know one is facing a “known unknown”.

Secondly, as I look back over the experience – I am writing this 2 weeks after India’s return – I see The Voyage is Even More Amazing Than I Realized. It’s obvious that going off as a mid-teenager on a tall ship for six months takes an unusual child to even want to participate, just as the itinerary is clearly fantastic…. but it’s so much more than this. The “missing component” is the depth of coming together in a group full of love, support and care; working on a daily basis with and for each other. Learning what it truly means to be “Good on an Expedition”. This was both completely obvious and so touching to see on the day of their return and since. It has given a meaning to the kids that I doubt as parents we immediately grasp.
My child has come back not just stronger & more independent than ever, but with a vastly expanded perspective and a knowledge of what it means to come together as a group. This is something that many people will never fully experience in their lives & in my view is the single most wonderful & important element of the School at Sea voyage. However, it makes reintegration into “normal” life very challenging .

Thirdly, SAS is after all School at Sea. From the “Halfway Day*” meeting onwards, I asked various parents informally how they felt their child was doing academically. Without exception, everyone expressed concern that their child was not keeping up. Whilst I understand that a few kids finished their syllabus early, it appears many did not.
India departed with her school books in hand, with infrequent updates via WhatsApp from her classmates in the Netherlands. She was initially confident of completing the entire syllabus early – in her blog posts she has alluded to how it is possible to easily accomplish 6 months course work in just 90 days of applied study. She is very critical of the current school system in this regard. However….. she had not completed the work agreed (with me) on arrival at IJmuiden. Knowing she was well on schedule by departure from the Azores, I asked why this was. “I made a deliberate decision to put school work mostly aside so that I could fully experience & enjoy every second of the very last part of the voyage”. I had not been included in this decision-making process as I would not have agreed to it… and yet I find myself fully understanding and at ease with India’s decision. As long as she catches up by the end of the spring holiday, it’s fine with me.
So the main point of this third comment is this: maintaining school progress in line with those ashore back home is a HUGE challenge. SAS know this and do everything in their power to address it, but I think it is important to know in advance not to take anything for granted & be well prepared for remedial action as required.
(*this day for the parents is organized when the project has reached the halfway point, somewhere in the second half of January)

Lastly, Reintegration back home. Again, very fully addressed by SAS Admin… but you can’t really prepare for it. After the very emotional & loving goodbyes of the “Return Day”, when we got home India just sat on the bed crying, saying that no-one could possibly understand what she’d been through (apart from other sassers), nor how she could possibly go back to mundane life as it had been before. Well, lots of space needed (otherwise it can get confrontational), combined with contact with sassers. Fortunately for India, her inner circle of school friends all love her… but they can see she has a closeness with sassers that is as yet unknown to them. India also found being back in class relatively easy and has worked out a holiday schedule to bring her up to date with her syllabus: I feel we are very lucky here. About 18 sassers came to her coming home party last weekend: it was so touching to see the way in which they all greeted and interacted with each other. I do wonder about those sassers who are far away from their SAS brothers & sisters…

The SAS Class of 2016/2017 is a truly wonderful group of kids, who have grown and matured in amazing ways on their incredible voyage. As a family, we are still – and likely will be for some months – absorbing and learning the changes this will make in our lives ahead…. not all entirely comfortable, perhaps, nor easy. India, like her mother and father before her, will be someone who travels the world, that is for sure.

I am so glad she made this trip.

– Jeremy Lyell, father of India

info avond

Laat jezelf informeren. Kom met je ouders naar de gratis Info Avond. Maak kennis met het programma en leer wat ervoor nodig is om aan boord te komen. Challenge your world. Meld je aan voor de Info Avond.
MELD AAN