Keukendienst

Ik lag nog enorm lekker te dromen, toen ik wakker werd gemaakt door onze kok. Ik had namelijk keukendienst. We moesten vroeg opstaan, rond een uur of 07:00. Als ontbijt hebben we rijstepap gemaakt, maar de rijst wilde maar niet gaar worden, dus aten we iets te laat. We hadden de dag ervoor al een heel plan gemaakt van wat we gingen doen, dus liep de rest best wel soepel. We zouden zo snel mogelijk het elfuurtje, de lunch en het vieruurtje maken, zodat we na de lunch boodschappen konden doen voor het avondeten: paella. Ik had er heel veel zin in, omdat we écht lekkere dingen gingen maken. Als elfuurtje maakten we een tapenade van olijven. Ook maakten we de baba ganoush die we tijdens de lunch aten met brood. Voor het vieruurtje maakten we poffertcake. Dat is een soort cake van een bepaald soort meel. Dit was vorige jaar heel erg populair, dus wilden wij het ook wel proberen te maken. Het was inderdaad heel erg lekker en ik begreep ook zeker waarom het vorige jaar zo populair was. De keukendienst liep eveneens heel lekker. Iedereen had zijn/haar taakje en zo liepen we elkaar niet in de weg en kregen we alles op tijd af. Ik vind keukendienst leuk, maar wel ook heel vermoeiend, dus ging ik lekker vroeg mijn nest in.

Laura

Lucky 7

7 november (7-11-2018) was een typische “SchoolAtLand” dag: in tegenstelling tot gisteren waarbij we om 7 uur in de drukke straten van A Coruña een tapasrestaurant zochten (die meestal hartstikke vol waren). In plaats daarvan zijn we nu aan boord van de Thalassa hard aan het leren. Tijdens ons kort maar zwaar avontuur op de Noordzee, waarbij de meesten kotsmisselijk over de reling moesten braken, hadden we niet de tijd of concentratie om met school bezig te zijn. Het tijdstip van mijn wacht (van 4-7) hielp ook niet met de zeeziekte. Nu zijn we dus hard bezig om de verloren schooldagen in te halen. Maar wat moet ik vertellen over 7 november? Tja, het is een schooldag, tot 18:00 uur. Tja, niet echt spannend zoals de meeste dagen aan boord. Weet je wat, ik ga lekker vertellen over mijn SUPER interessante vakken! Ik heb vandaag geleerd over de regels van Kirchhoff en iets over wiskunde met coördinaten. Dat is natuurlijk heerlijk interessant en ook echt de reden waarom jullie deze blogjes lezen. Dat was wel genoeg voor vandaag. Het enige wat ook apart was vandaag zijn de vele 7’s vandaag, tel ze maar na volgens mij zijn het er…

Kristof

De eerste keer vrije tijd

Vandaag werd ik voor de verandering niet wakker gemaakt doordat ik uit mijn bed viel, maar door de kok om het ontbijt klaar te maken. Om 10u30 was het ontbijt pas, dus iedereen kon lekker uitslapen en bijkomen van de uitputtende week op zee. Gisteren hadden we ook nog eens besloten dat vandaag onze eerste Nutella-dag zou zijn! Naast de Nutella was er ook jus d’orange en ei, dus het was een luxe ontbijt. Na het ontbijt moesten we dan toch echt het schip schoon gaan maken. Iedereen ging in de weer met doekjes, stofzuigers, bezems en sopjes. Gelukkig werkte iedereen hard mee zodat we snel klaar waren, eindelijk onze telefoons mochten (het afkicken gaat bij sommigen toch moeizaam 😉 ) en er op uit konden in A Coruña.

Het weer viel helaas wel wat tegen, maar met alle gezellige cafeetjes en winkeltjes was dat al snel geen probleem meer. Als eerste gingen we natuurlijk langs de supermarkt om onze voorraden snoep, chocola, chips en koek uit te breiden. Daarna zochten we een typisch tapasrestaurantje waarbij we er achter kwamen dat die pas om 19u00 open gingen. Toen zijn we maar pizza gaan eten. Eenmaal terug bij het schip (met kletsnatte kleren en druipende haren) hebben we elkaars inkopen bewonderd en lekker nagepraat over deze dag vol met gezelligheid.

Kiri

ieuwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww

Na vijf dagen kotsen zijn we aangekomen in A Coruña. Vanochtend ging het schip wel nog heel erg heen en weer, dus was ik niet de enige die uit zijn bed viel… Ik was wel zo slim om in die val mijn teen te stoten. Ik dacht eerst dat er niets aan de hand was, maar toen ik een tijdje later dezelfde teen nog eens bekeek, leek het een aubergine. Iemand adviseerde mij om toch maar naar Sam te gaan om het te laten checken. Daar had ik natuurlijk niet echt zin in. Met veel tegenzin heb ik het bij Sam gemeld. Hij keek er naar en stelde vast dat ik een bloedblaar had. Eerst vroeg hij aan mij: ‘Kun je tegen bloed?’ Twijfelend antwoordde ik ‘ja’. Hij pakte een naald en een aansteker en ik zag dat de naald langzaam rood begon te gloeien. Ik keek maar gewoon weg en voordat ik het wist was de klus al geklaard. Het deed geen pijn meer en ik kon snel weer mijn schoen aantrekken. Daarna ging ik gewoon weer verder met wacht lopen.

Het had ook geen seconde langer moeten duren want anders had ik de dolfijnen gemist!

Julie v N.

Hiep hiep hoera!

Er wordt vandaag feest gevierd, want een van de SaS’ers is vandaag zestien geworden! Het keukenteam bakte een heerlijke brownie. Iedereen had hier al dagen zin in, dus we genoten er met volle teugen van. Verder moesten we afgelopen nacht dealen met windkracht zes en heftige golven. Je mocht nauwelijks naar buiten en je moest je erg goed vasthouden als je over het dek liep. Voor sommigen was het hierdoor niet mogelijk om in hun kamer te slapen. Vooral als je voorin het schip sliep, werd je in je kamer ontzettend snel misselijk. Er was dus één groot slaapfeestje in de salon. Gelukkig is het weer nu (overdag) iets beter en zijn er niet veel meer erg zeeziek. We hebben afgelopen dagen een aantal dolfijnen zien zwemmen en sommigen beweren zelfs een haai te hebben gezien. Hierover worden nog steeds discussies gevoerd ;).

Als het goed is komen we morgen of overmorgen aan in A Coruña. We zijn allemaal wel een beetje klaar met die onrustige zee. Het is tijd om weer even aan land te gaan!

Julie H.

Storm after the calm

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: van het mooie weer van gisteren is niks meer over. Ik werd uit mijn bed geslingerd en strompelde naar de wacht. Wonder boven wonder was het een erg leuke wacht. We konden genieten van een prachtige zonsopkomst en dolfijnen. Binnen leek het echter op de schuine scène van ‘Alles Mag Op Zaterdag’. Vandaag ben ik mij bewust geworden van de ongemakken van een schuin schip. Tandenpoetsen bijvoorbeeld: na mijn wacht poets ik mijn tanden in de keuken omdat ik anders mijn hutgenoten wakker maak. Alleen stroomt je water niet weg omdat het putje aan de verkeerde kant zit. Maar ook de tafel dekken, water drinken, je bed in klimmen en traplopen vergt het een en ander aan doorzettingsvermogen en geduld. Wat ook nog steeds gepaard gaat met wind, golven en deining zijn zeeziekte en vermoeidheid. Dus ik trek mijn doktersjas weer aan en zeeziektepillen, glaasjes water en wc-papiertjes zijn weer niet aan te slepen. Maar dat doen we met liefde hoor.

Jonna

Calm after the storm

Pfff na een rotdag met alleen maar gekots vanwege de zeeziekte en een lange nachtrust moest ik mijn bed maar weer eens uit. Eten had ik gisteren niet door mijn keel gekregen en alles wat ik had gegeten kwam er vijf minuten later meteen weer uit. Ik besloot om het ontbijt dus maar over te slaan en door te gaan naar mijn wacht. Ik had mezelf weer in mijn zeilpak gehesen en me heerlijk warm aangekleed. Tegen mijn verwachtingen in was het prachtig weer. Ik voelde me topfit, de zee was rustig en de zon scheen. Het was heerlijk warm en mijn zeeziekte was volledig verdwenen. Ik had geen betere dag kunnen wensen na die rotdag van gisteren. Tijdens de wacht kon ik heerlijk op het bovendek in de zon zitten en genieten van het lekkere weer. Ik kan jullie vertellen dat het echt een prachtig uitzicht was en dit is nog maar het begin van mijn avontuur. Ik heb nog niet eens de Cariben bereikt en geniet nu al volop van het weer en het mooie uitzicht. Het gevoel en uitzicht op zee is magisch. Ik wil nu al niet meer weg deze prachtige boot en het heerlijke gevoel. Ik kan niet wachten om te zien wat ik morgen weer ga beleven…

Jill

Eerste echte dag op zee…

Vandaag begon voor de meeste mensen aan boord niet helemaal geweldig. Veel mensen waren zeeziek en voelden zich niet zo lekker. Gelukkig had ik hier zelf niet al te veel last van. Naast de zeeziekte hadden de meeste mensen niet goed geslapen omdat het schip best veel beweegt en omdat we zo schuin gingen, hing er ook nog een verschrikkelijke rioollucht. Hierdoor begon ik me wel een beetje ziek te voelen! Gelukkig waren er ook leuke dingen: er was een lekkere wind, het was niet al te koud en zelfs zijn de eerste dolfijnen al gespot. Dit was in mijn wacht, maar omdat ik aan het sturen was, heb ik deze helaas gemist! In de avond kregen steeds minder mensen last van de zeeziekte en werd de rioollucht ook minder. Dit maakte iedereen al weer wat vrolijker. Helaas nam de wind ook af, dus moesten we op de motor gaan varen. Hierdoor had de wacht niet heel veel meer te doen behalve op de uitkijk staan. Ook heb ik Engeland en Frankrijk gezien. Omdat er veel wind wordt verwacht, zullen we misschien een tussenstop moeten maken in Frankrijk, maar dat is nog niet zeker. Naast de wachten en de zeeziekte is het gelukkig wel gezellig hier aan boord en hebben we allemaal zin in onze eerste echte bestemming: Tenerife!

Jesse