Een spectaculair nieuw jaar!

Wij hebben hier met zijn allen op Curaçao oud en nieuw gevierd en hebben op feestelijke wijze 2020 ingeluid. Eerst hebben wij genoten van een heerlijk diner dat geserveerd werd door een aantal medeleerlingen. Het was heerlijk. Toen begon eindelijk het aftellen. Met zijn allen stonden we in een kring tot het dan toch eindelijk 2020 werd en het nieuwe jaar begon. Direct werd er overal vuurwerk afgestoken en hoorde je knallen. De hemel werd volledig verlicht, we konden Willemstad zien oplichten en zagen de pondjesbrug in al zijn glorie. Het was super om samen hier aan boord het nieuwe jaar te vieren en dit was echt een prachtige avond. Zeker een ervaring die ik nooit meer wil vergeten!

Tycho

Een nieuw record in de keuken

Tijdens de keukendienst op 30 december hebben we tijdens de aankomst op Curaçao een nieuw record gezet. Het is voor veel mensen hier aan boord niet echt iets om na te streven, want het record dat ik samen met mijn keukenploeg heb gehaald, is het laten aanbranden van het meeste eten in één keukendienst…

In de ochtend hadden we hartige rijstepap. Hiervan was de rijst aangebrand.

In de middag hadden we kippendijen met kool met couscous. Hiervan was de couscous een klein beetje aangebrand en ook de huid die nog op de kippendijen zat, was een beetje donker.

Als laatste hadden we in de avond brood. Hiervan was gelukkig niks laten aanbranden, zodat de keukendienst toch nog goed werd afgerond en we de dag nog met lekker eten hebben kunnen eindigen.

Als je er over gaat nadenken, is het eigenlijk ook niet echt iets om heel trots op te zijn, maar het is wel een record en dat nemen ze ons niet zomaar af!

Tobias Z.

Dagje keukendienst

Samen met nog twee anderen werd ik om 07:30 uur wakker gemaakt. Het was tijd voor een keukendienst. Het was zondag, dus iedereen kon een uurtje langer uitslapen. Om tijdnood bij het keukenteam te voorkomen, konden wij helaas slechts een half uurtje langer slapen.

Zodra we wakker werden gemaakt, zijn we zo snel mogelijk de keuken in gegaan. De pan ging op het vuur, melk en havermout gingen erbij en je hebt zo havermoutpap. We hebben tijdens het voorbereiden van het ontbijt ook meteen muffins gemaakt, die bedoeld waren voor het vieruurtje.

Als lunch hebben we groentecurry gemaakt. Het was veel werk, maar het was erg lekker geworden. Meestal heb je tijdens je keukendiensten tijdnood, maar dit keer waren we ruim voor de lunch klaar, wat erg fijn was. Omdat we het vieruurtje al voor het ontbijt gemaakt hadden, hoefden we na de lunch niet veel meer te doen. Rond 17:30 uur zijn we weer de keuken ingegaan om het avondeten voor te bereiden.

Meestal zijn de keukendiensten erg zwaar, maar als je goed plant, is het eigenlijk best een relaxte dag.

Tobias E.

Heel precies kliederen

Mijn wachtdag begon vandaag met twee uurtjes school. Om 12:45 uur werd ik geroepen voor mijn wacht en na de lunch zei Sam, de kapitein, dat hij wat ging schoonmaken en schilderen in de machinekamer. Hij vroeg of ik meeging en daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken! Vieze kleren aan en naar beneden om het stuk dat geschilderd moest worden voor te bereiden. Net toen ik klaar was met alles ontvetten en vegen, knipperde Sam met het licht, wat betekent dat je naar boven moet komen.

Sam deed zijn verfkleren aan, ik een overall en samen verzamelden we de spullen die we nodig hadden om te schilderen. Nog even snel kreeg ik van Sam een lesje over hoe je verf moet bewaren en toen gingen we beginnen. De taken werden verdeeld; Sam schilderde achteraan de zijkanten met de kwast en ik zou vooraan beginnen met de roller. Halverwege vroeg Sam om de roller en ben ik vooraan de zijkanten met de kwast gaan doen. Na een tijdje zei Sam dat hij even naar boven ging en toen ik me omdraaide zat Sam daar een beetje te lachen en zei hij dat hij me had ingesloten met verf. Er was alleen nog een klein stukje vloerplaat over waar ik op kon staan, maar ik was verder helemaal omringd door natte verf. Nadat ik mijn stukje af geschilderd had, ben ik op de meest acrobatische manier uit de machinekamer geklommen.

Bedankt Sam! 😉

Tinke

Nachtwacht!

Het is één uur op de Thalassa, waaraan denk je dan? Mensen die ijverig aan school werken? Anderen die wacht houden en degenen die net wacht hebben gehad, liggen te chillen op het werkhok?

Nee, dit was een andere één uur. Namelijk één uur ’s nachts en mijn wacht zou beginnen: de één-tot-vijf-wacht. De eerste twee maanden van SaS had ik alleen maar de negen-tot-één-wacht gehad (tenminste, als je de drie-uurs wachten niet meetelt). Daar kwam nu verandering in. Ik had van mijn mede-SaS’ers veel gehoord over de nachtwacht. Aan de ene kant is die wacht heel fijn, aangezien het rustig is op het schip en je je klusjes dus ongestoord kan doen. Het grootste voordeel was echter het eten. Er blijft vaak eten over van de warme lunch of een vieruurtje. De één-tot-vijf-wacht ontbijt niet, aangezien we dan slapen en mag dus ‘s nachts de restjes (en soms nog een of twee broodjes) midden in de nacht opeten. Aan de andere kant hoorde ik ook wat minder leuke dingen over deze wacht. Het verpest namelijk je hele slaapritme.

Wat vind ik? Het eten is geweldig en #sleepisoverrated.

Tijl

Cruisen in de Caraïben

Na een heel leuke eerste bestemming na de grote oversteek, vertrokken we op Tweede Kerstdag naar Curaçao. Net voor vertrek had ik mijn eerste wacht sinds de hut- en wachtwissel is geweest. We hebben met onze wacht heel het schip klaar gemaakt voor vertrek: het dek geschrobd, de netten opgehangen, alles opgeruimd etc.

Toen onze wacht klaar was en we de wachtoverdracht hadden gedaan, vertrokken we gelijk. Die dag was het lekker weer en ik heb ’s middags aan school gewerkt tot mijn volgende wacht. Tijdens die avondwacht hebben we veel zeilen gezet. Het was weer even wennen maar alles ging vlot. Ik was erg moe omdat ik weer een heel ander ritme had, maar ik heb er wel plezier in gehad. Het was al met al, na een week voor anker te hebben gelegen, weer een normale dag op de Thalassa.

De verwachting is dat we op 30 december aankomen in Willemstad. Daar vieren we dan Oud en Nieuw!

Ties

Hutwissel

Eerste kerstdag brak aan op de Thalassa. We mochten uitslapen tot wel 08:45 uur. Ons kerstontbijt bestond uit overheerlijke havermout (voor mij met honing erbij). Iedereen wist het: vandaag zou de eerste hutwissel van School at Sea 19/20 gaan plaatsvinden. Na twee maanden in dezelfde lucht met dezelfde mensen te hebben gezeten wisselden we van hut.

Om 10:00 uur maakte Sam op het middendek de nieuwe hutindeling bekend. Ik zit in hut 4, samen met twee anderen. Super gezellig! Sam maakte ook gelijk de wachtindeling bekend en op drie mensen na is iedereen van wachttijden veranderd. Na het middendekje ging iedereen gelijk druk aan de slag om al zijn spullen uit de hut te halen en de hut helemaal brandschoon te krijgen. Gelukkig hadden we er een lekker zonnetje bij! Ik besefte wel hoe gek het voor mij, en waarschijnlijk ook de rest van de groep, is om op eerste kerstdag in dertig graden te zitten. Het was behoorlijk zweten geblazen! Er werd ook niet gezwommen voordat alles klaar was. Dat was een extra motivatie voor de groep om extra hard te werken.

Uiteindelijk waren we, na een beetje duw-en-trekwerk, iets later klaar dan verwacht, maar vlak voor het avondeten hebben we toch nog even mogen zwemmen. Het was een pittige dag, maar nu alles klaar is heeft iedereen er weer heel veel zin in. Op naar Curaçao!

Thomas B.

Kerst op zee

Vandaag hebben wij heel erg veel gedaan: school, vrije tijd en kerstavond. Kerst op zee is wel een beetje gek. Je zit in een warm land en beseft dan eigenlijk niet dat het 24 december, dus kerstavond, is. Tijdens de vrije tijd belden wij met onze ouders die toen aan het kerstdiner zaten of die een kerstfilm zaten te kijken. Je mist dan wel een beetje de Nederlandse sfeer. Wij hadden voor kerstavond heel erg veel eten en mochten onze kerstdoos openmaken. Het eten was heel erg goed klaargemaakt door de vrijwillige keukendienst, de kok en kapitein. Wij aten als voorgerecht gazpacho. Als hoofdgerecht was er vlees en als toetje hadden wij fruit met chocoladesaus. Ook waren er nog allerlei hapjes tussendoor.

Na het hoofdgerecht kregen wij onze kerstdoos. Sommigen maakten hem in hun eentje open en anderen vonden het juist wel fijn om in een groepje hun doos uit te pakken. Iedereen liet vol trots zijn cadeautjes zien. Wij zaten allemaal verspreid over het schip, zodat wij in rust onze kerstdoos konden openmaken. Het was voor de één een beetje emotioneel en voor de ander juist een hoogtepunt. Het was een topdag! Ik kijk al helemaal uit naar het kerstontbijt.

Thomas A.

Back to school

Na een week vol activiteiten hadden we vandaag weer een schooldag, joepie! Dat betekent dus weer hard werken en proberen je te concentreren op je schoolwerk. Dit lukt sommigen beter dan anderen, want na al die activiteiten en met kerst in het vooruitzicht is dat best wel moeilijk. Wel was er tijdens deze voor ons normale schooldag een lichtpuntje. We hadden namelijk een uur langer pauze. Hierin zijn verschillende dingen gebeurd.

Aangezien we nu al twee maanden op pad zijn hadden sommige SaS’ers echt een knipbeurt nodig. Vandaag hebben twee van hen zich laten knippen door een mede-SaS’er. Hij is nu dus echt onze scheepskapper en heeft zelfs een stagiair gekregen. Ik weet alleen niet of we daar nou zo blij mee moeten zijn…

Er werd natuurlijk ook weer flink gezwommen, aan de rafok gezwaaid en gedoken. Dit keer was daar ook een toernooitje voor georganiseerd. Dit was leuk om naar te kijken, want de duiken werden steeds vreemder en er zaten natuurlijk ook mooie bakstenen bij. Ook was iemands bril in het water beland. Ik ben zelf ook een brildrager en snap helemaal hoe rot dat moet zijn (hij is flink de pineut). Er is wel nog een zoektocht geweest. De bodem is alleen twaalf meter diep, dus net iets te diep voor een free-dive.

Teun

Het paradijs

Terwijl sommigen hun spullen al aan het inpakken waren, lagen anderen nog rustig te slapen in hun hangmat of op hun matje. De zon scheen en je kon de tropische geluiden van Dominica om je heen horen. Onze laatste dag bij de rastafari was aangebroken. Na het lekkere ontbijt dat voor ons werd gemaakt, bestaande uit een speciaal soort brood, gingen enkele SaS’ers de afwas doen in de rivier, terwijl de rest erin sprong om te zwemmen. Ook kon je door de vele grote stenen ontzettend goed zonnen. Een paar SaS’ers was daarna helaas niet lekker bruin, maar rood. De rivier was ontzettend mooi blauw met grote stenen en hier en daar krabbetjes. Ik zwom in een soort kloof die omgeven werd door bomen, struikjes, bloemetjes en natuurlijk… lianen! Een échte jungle.

Na de lunch, bestaande uit vooral bonen, aardappel, pompoen en banaan, ging ik met twee SaS’ers naar een plek waar twee rivieren samenkomen. Hier zijn we langs de kleinere rivier stroomopwaarts opgelopen en het was daar nóg mooier dan bij de oorspronkelijke rivier. We klauterden en klommen over de stenen om ons voort te bewegen. Bij elke pas die je zette zag je hagedisjes wegsprinten en uiteindelijk vonden we een grote steen waar we met zijn allen op pasten. Ik was toen een stukje verder gelopen en hoe verder ik kwam, hoe mooier het werd. Het was werkelijk een paradijs.

Na een tijdje was het helaas weer tijd om terug te gaan, want de busjes zouden ons komen ophalen. We gingen weer terug naar de Thalassa. De spullen werden ingeladen en er werd een laatste groepsfoto gemaakt met de rasta’s. Daarna volgde een twee uur lange rit terug over hobbelige weggetjes, door kleine dorpjes en een prachtig landschap.

Uiteindelijk kwam de Thalassa in zicht en was ons paradijselijke leventje voorbij, want de volgende dag moesten we weer ‘gewoon’ aan school.

Sterre

Victoria Falls

Vanochtend werden we wakker in het dorpje van de rastafari met een lekker ontbijt. Ze hadden rastafaribroodjes gemaakt en chocomelkthee, allebei specialiteiten van de rasta‘s. We gingen die dag naar Victoria Falls, een hele grote indrukwekkende waterval van maar liefst negenenzestig meter hoog.

Na een korte wandeling kwamen we daar aan… en het was echt het mooiste wat ik ooit gezien heb. Het was dus een heel hoge waterval, met daarnaast heel lange tarzanlianen die helemaal van boven naar beneden doorliepen. Naast de waterval was er een beekje met rotsen waar we vanaf konden springen, echt adembenemend.

In de middag heb ik een beetje rondgeklooid met een paar kinderen van het dorp die met een luchtbuks op vogeltjes zaten te schieten en in de avond gebeurde er echt iets heel leuks: twee mede-SaS’ers en ik zaten bij het kampvuur nog een beetje te babbelen, toen een van de rasta’s naar ons toekwam en vroeg of we een wandeling wilden maken naar het dorpje boven waar we sliepen. Daar aangekomen gingen we naar een terrasje, waar ze ons trakteerden op een drankje. Later kregen we nog een rondje van de zaak, en hebben we bijna twee uur lang gepraat met de rastafari en een hoop geleerd over de rastafaricultuur. Echt een leuke dag dus!

Sem

Boiling Lake met de boyz

We werden veel te vroeg wakker gemaakt om naar het Boiling Lake te gaan. Iedereen had de nacht van tevoren twee tassen ingepakt: één voor de dag en de ander voor het verblijf van drie dagen bij de Rastafari.

Eerst gingen we naar het Boiling Lake. Deze vroege ochtend was voor iedereen de eerste keer na de oversteek dat we aan land waren. Dat maakte de plek nog mooier, nadat we met de bijboot aangekomen waren op land. Toen alle tassen in de busjes gepropt waren, vertrokken we op een prachtige trip over Dominica. Nadat wij waren aangekomen bij het beginpunt van de wandeling, werd ons verteld dat hier een scène van Pirates of the Caribbean is opgenomen. De wandeling begon heel leuk, omdat ik met een gids liep die heel leuk kon uitleggen en bij alle planten een heel leuk verhaal kon vertellen.

Hoe hoger we kwamen, hoe meer wolken er kwamen. Op een gegeven moment braken die wolken en werden we helemaal natgeregend. Aangekomen bij het uitkijkpunt van het op één na grootste Boiling Lake van de wereld, was iedereen doorweekt en koud. De terugweg was heel leuk. Ten eerste liepen een mede-SaS‘er en ik samen helemaal voorop tot een gids ons vertelde dat we konden zwemmen in een ‘hot tub‘. Het water kwam rechtsreeks uit het Boiling Lake en was dus heel warm. Ten tweede werd het heel komisch om iedereen te zien vallen, onder wie ik, in de gladde modder. Aan het einde van de tocht was iedereen koud en toen gingen we op weg naar de Rastafari, waar ons een heel ander avontuur te wachten stond.

Roemer

Hoera, vakan….school!

Vanochtend mochten we wat langer uitslapen aangezien we gisteravond een feestje hadden aan boord. Toen ik wakker werd, lagen de meesten nog te slapen, ofwel binnen in hun bed of buiten in een hangmatje. Er was nog genoeg tijd om voor school even lekker te zwemmen. Ik was dus nog geen vijf minuten wakker of ik lag alweer in het water. Na het ontbijt was het wel echt tijd om aan school te gaan, maar zo in een baaitje met gezellige bootjes om ons heen is dit helemaal niet zo heel erg.

Tijdens de lunch kregen we een uurtje langer pauze omdat het echt te warm was om aan school te gaan, mits we ’s avonds ook een uurtje langer door zouden gaan. In de pauze lag haast iedereen wéér lekker in het water. Met een “liaan” die we vanuit de ra hadden opgehangen, zwaaiden we het water in. Het gaf stiekem een beetje een vakantiegevoel om zo in het water te spelen… tot we weer aan school moesten dan.

’s Avonds was iedereen druk bezig met het inpakken van zijn tas, want morgen gaan we twee nachten logeren bij de rastafari, waar we allemaal heel veel zin in hebben!

Rebecca

Even lekker niets

Gisteravond zijn we aangekomen op Dominica en vandaag is de scheepsovername officieel voorbij.
We hadden vandaag voor het eerst in bijna twee maanden ook een dag waarop we helemaal niets hoefden.

Tussen 10:00 en 11:00 uur was er ontbijt met havermout, dat om de een of andere manier beter smaakte dan normaal, je zou het bijna lekker noemen. Alleen de laatste dingen van de SaS-story hoefden vandaag verbeterd te worden, iets wat bij de meeste SaS’ers maar ongeveer een uur duurde, dus de rest van de dag hoefden we vrij.

Voor het ontbijt waren de meeste SaS’ers al in het water gesprongen en na het ontbijt ging iedereen daar vrolijk mee door. Verder werden er boeken gelezen, spelletjes gespeeld en werd er nog meer gezwommen. ’s Avonds was er een feestje op het middendek met muziek en chips om de aankomst in Dominica en het oversteken van de ATLANTISCHE OCEAAN te vieren, en na het feestje mocht iedereen lekker in zijn of haar hangmatje of op een matje buiten onder de sterren slapen.

Pien

Welkom in de Caraïben!

Vandaag was de laatste dag van de scheepsovername en verreweg de beste. Het keukenteam en de Vlaamse bakkers hadden zichzelf weer eens overtroffen met “China Con Carne“ en appelflappen. Ook had het entertainmentteam een pubquiz voorbereid over onder andere de vraag welke jongen de grootste fixer was.

Na de pubquiz kondigden ze hun workout aan met daarin de drie B’s: buik, benen en billen. En toen we ’s avonds ook nog het eerste lichtje en vliegtuig in twee weken zagen, kon onze dag niet meer stuk. We beseften toen echt dat we het hadden geflikt, dat we gewoon met zijn allen de Atlantische Oceaan waren overgestoken en dat we er eindelijk waren! Op de bestemming waar we de afgelopen twee weken naar verlangden, op de plek waar onze lievelingsfilm (Pirates of the Caribbean) is opgenomen en waar de zon continu schijnt: de Caraïben!

Ongelooflijk.

Pia

Drukke ochtend en een culinaire beleving

In mijn functie als stuurman heb ik tijdens de tweede dag van deze scheepsovername heel wat meegemaakt. De dag begon nog maar net voor mij en mijn wacht, toen er een gigantische bui over ons heen kwam zetten. Onmiddellijk was het alle hens aan dek, de zeilen moesten snel gestreken en vooral: zien dat het schip boven water bleef. Toen die bui na een hele tijd eindelijk over was, gingen er terug heel wat zeiltjes bij. Dominica was dan eenmaal bijna te ruiken en we wilden met volle vaart richting doel varen. Stevig sturen en de handjes trainen met alle lijnen aan te trekken. Ja, onze wacht was die ochtend zeker en vast heel productief.

Daarnaast is een andere SaS’er bezig met de grote schoonmaak van het schip. Dat wil zeggen: heel veel klusjes te doen tijdens de wacht, die nog eens bij de normale klusjes komen. Soms komen ze heel slecht uit, als je geen man kan missen aan dek bijvoorbeeld, maar we hebben de hele eetzaal spic en span gekregen voor de zon op was. Goed werk, team. Ik heb 100% keiveel dingen bijgeleerd over mijn functie en het voelt goed om helemaal zelfstandig met het schip bezig te kunnen zijn. Daarnaast is de sfeer aan boord heel aangenaam. Er zit niemand aan school, iedereen kletst een beetje met iedereen, en alle SaS’ers voeren vol overtuiging en enthousiasme hun functies uit. De stuurmannen zie je de laatste dagen niet anders dan met een serieuze blik, de documentairemakers zitten achter iedereen aan als bijen achter nectar en de fotograaf legt de mooiste actiefoto’s vast.

Dan heb ik nog wat te vertellen over de keuken en de keukenploeg die tegen 100 per uur bezig zijn om ons de beste culinaire gerechten voor te schotelen. Vandaag kregen we het allerlekkerste eten dat we in lange tijd hadden gegeten. Het ontbijt was muesli met melk (eindelijk nog eens) en het middageten was de hemel. De keukendienst had samen met het bakkersteam de handen in elkaar geslagen om voor ons hamburgers met ovenaardappeltjes te maken. Niet gewoon het hamburgervlees, maar vers gemaakte pistolets met vlees, kaas en frisse groentjes. Ze hadden zelfs voor mayonaise gezorgd. Man, wat was dat een festijn. Ze verdienen voor mij zonder twijfel de titel van beste keukendienst tot nu toe. Zo hebben ze de dag van iedereen aan boord gemaakt.

Stuurman Noor

Scheepsovername eindelijk van start!

Vandaag was het eindelijk zo ver. De scheepsovername, waar iedereen al een hele tijd naar uitkeek, zou eindelijk beginnen. Maar Sam zou Sam niet zijn als hij dat niet op een leuke (vervelende) manier zou doen. Om 09:00 uur ging namelijk het ’schip verlaten’-alarm. Iedereen liep naar het middendek en begon een zwemvest aan te doen. Er werd nog snel een foto gemaakt en daarna werd het schip overgedragen aan de nieuwe kapitein. Ik hield mijn speech, want ik ben de nieuwe kapitein. De scheepsovername kon beginnen!

Iedereen ging enthousiast aan het werk, ook met zelfbedacht taken zoals het krantenteam en de documentairemakers. In de middag kregen we al de eerste dagkrant waarin de laatste roddels en nieuwtjes werden besproken. Overal op het schip was een relaxte sfeer, want niemand hoefde aan school en iedereen kon gewoon doen waar hij zin in had. Er ontstonden ook kleine feestjes, zoals in de keuken waar het licht uit ging en de discobol aan.

Ondanks dat het heel gezellig en relaxt was, merkte je dat iedereen heel serieus bezig was met zijn of haar functie, zoals de hotelmanager, die ervoor zorgt dat alles wordt schoongemaakt en nog een keer samen met een paar matrozen alle stores ging tellen.

Aan het einde van de dag was iedereen moe, maar zeer tevreden over de eerste dag van de scheepsovername.

Kapitein Nienke

Meidenfilmavond

Vandaag was de laatste dag voor de scheepsovername. We moesten nog zo’n 430 mijl tot Dominica, dus nog 30 mijl te gaan en de scheepsovername zou van start gaan. De helft van de groep had nog wachten vandaag en de andere helft had gewoon nog school. Toch was de concentratie wat minder, omdat iedereen heel veel zin heeft in de scheepsovername. We zeilen dan het schip zelfstandig zonder hulp van de bemanning.

De toekomstige kapitein was zich al aan het voorbereiden op van alles zodat de scheepsovername goed zou verlopen. Het was zaterdag, dus dat betekende een filmavond! Helaas was er voor de jongens deze avond geen filmavond. Dit betekende dat we met de meiden de hele salon voor onszelf hadden. We hebben bedacht The Notebook te gaan kijken om er een echte meidenavond van te maken.

De filmavond was erg geslaagd, maar daarna gingen de meesten wel slapen, om uitgerust aan de scheepsovername te beginnen.

Maura

Sollicitatiedag

Vandaag was het zover, de dag van de sollicitatie voor de scheepsovername. Iedereen had de dag ervoor een sollicitatiebrief geschreven voor de functie die hij of zij tijdens de scheepsovername zou willen vervullen. Zelf heb ik gesolliciteerd voor kapitein. Dat vind ik echt een geweldige functie, aangezien ik er zoveel van zou kunnen leren.

In de ochtend hadden de kapitein en de onderwijscoördinator alle brieven doorgelezen en in de middag was het dan tijd om op gesprek te komen in de stuurhut om te zien of je het in je had om de functie op je te nemen. Eerst waren de zelfbedachte functies aan de beurt. Zo te horen ging dat allemaal heel makkelijk, maar toch begonnen bij mij de zenuwen op te komen. Na een uurtje waren dan nu de stuurmannen aan de beurt. Hierna was ik aan de beurt. Ik kreeg te horen van de mensen die voor stuurman hadden gesolliciteerd dat het heel wat serieuzer was.

Toen ik aan de beurt was, merkte ik hoe lastig ik het gesprek eigenlijk vond. Het was erg officieel en ik vond het lastig om uit mijn woorden te komen. Uit eindelijk ben ik het niet geworden. Toch heb ik er erg veel van geleerd en ik probeer het de volgende keer gewoon nog een keer.

Mattie

Scheepsovername – wat ga jij doen?

De scheepsovername zit er al een aantal dagen aan te komen. Inmiddels is de meest gestelde vraag aan boord dan ook: ‘Waar ga jij voor solliciteren tijdens de scheepsovername?’ De antwoorden variëren van bootsman tot journalist. ‘Ik heb nog geen idee,’ hoor je al steeds minder vaak. Vandaag moest ook de sollicitatiebrief af. De sollicitatiebrief is de eerste stap in de procedure om te solliciteren voor een functie tijdens de scheepsovername. De deadline was naar voren gehaald omdat we al een tijdje echt superhard gaan en anders de sollicitatieprocedure niet op tijd af is. Dus (bijna) iedereen was druk aan het schrijven, sommigen ook tijdens schooltijd, aan zijn of haar sollicitatiebrief. Als hij af was moest je naar Pascal. Hij printte je brief uit en dan hoefde alleen nog je handtekening eronder. Pascal bewaarde alle brieven om morgen samen met Sam ze allemaal door te lezen als voorbereiding op de sollicitatiegesprekken…

Ik krijg steeds meer zin in de scheepsovername!

Maaike