Uitleg scheepsovername

Vandaag hebben we na enkele uren school, uitleg gekregen over de praktische opdracht navigeren en over de scheepsovername.

We leerden over de verschillende functies aan boord; zo moet er een stuurman, kapitein, bootsman, machinist, keukenploeg en hotelmanager zijn. De stuurman is een soort van wachtleider die het weer in de gaten houdt, het navigeren doet en meldt wanneer er een zeil naar beneden of omhoog moet. De kapitein staat daar nog boven en hij of zij bewaart het overzicht. De bootsman is de leider aan dek. De machinist houdt het schip draaiende, door in de machinekamer te werken. De hotelmanager zorgt ervoor dat het schip schoon blijft.

We moeten nu een sollicitatiebrief schrijven en we mogen ook solliciteren naar functies die niet in dit lijstje staan, zoals bijvoorbeeld de functie van bakker… We kijken er alleszins naar uit om er echt aan te beginnen.

Lucas

Een walvis!

Vandaag zat ik rustig een boekje te lezen in de salon, vlak voordat mijn wacht begon, toen Sam ineens in de deuropening stond en een magisch woord riep: ‘WALVIS!’ Iedereen rende naar het bovendek en staarde naar het water. Onze stuurvrouw Nienke had een walvisstaart gespot aan bakboord, heel dichtbij. Na een tijdje naar het water staren en ons afvragen of het niet een grap was, begonnen de docenten er op aan te dringen dat de schoolploeg echt weer aan de slag moest. Ik mocht gelukkig nog wel aan dek blijven. Toen de meesten met tegenzin weer naar beneden waren gelopen en ik naar het water aan bakboord aan het staren was, schreeuwde iemand achter op het bovendek en wees; nu zag ik het ook! Ik zag voor een halve seconde een soort grijze plek onder water achter ons aan zwemmen, op een best grote afstand. Daarna kwam er alweer een golf waardoor ik hem niet meer zag. Ik heb hem niet echt gedetailleerd kunnen bekijken, maar ik heb hem wél gezien!

Lisabeth

Recordtempo afwassen

Om 07:00 uur werd ik wakker gemaakt, want het was weer tijd voor keukendienst! Twee mede-SaS’ers en ik begonnen met het voorbereiden van hartige rijst als ontbijt. Vervolgens volgde het elfuurtje met lekkere appels, bananen en sinaasappels. Als lunch maakten we linzenstoofpot met couscous, feta en bloemkool uit de oven. Het was heerlijk; het recept kwam uit het kookboek dat we van Sinterklaas hadden gekregen. Voor het vieruurtje hadden we een heerlijke monchou-tiramisutaart gemaakt, want iemand werd zeventien. Dan kan taart natuurlijk niet ontbreken. Voor het avondeten hadden we een lekkere ei-aardappelsalade gemaakt voor bij het brood.

De hele dag hadden we alles heel snel gedaan waardoor we lange pauzes hadden. De sfeer was top en met meezingmuziek aan ging de dag zo voorbij. De avond sloten we af met een record afwassen: om 20:00 uur waren we klaar! We hadden binnen vijfendertig minuten de hele keuken opgeruimd en alles afgewassen. We waren tevreden, want we staan nu bovenaan in de competitie ‘snelste keukendienst’!

Lianne

Just a normal day for SaS-students

Vandaag was het weer een normale wachtdag voor mij. Ondertussen begint het allemaal wel normaal te worden: twee dagen achter elkaar van negen tot één wacht hebben, schoolwerk maken midden op de oceaan zonder iets om je heen en praten met mensen die je al heel goed kent na zo’n korte tijd. Het is bizar om te bedenken dat wij hier zitten, zonder iets om ons heen, behalve de deining en het geluid van de klotsende golven tegen ons bootje aan. Ons bootje, midden op de oceaan, met 47 mensen aan boord die er allemaal heel normaal over doen.

Alsof het allemaal heel normaal is om hier te zijn.

De mensen thuis kunnen niet begrijpen hoe het is om hier te zitten en wij vinden dit ondertussen heel normaal geworden. Als we over vier maanden weer thuiskomen is dat aan het begin natuurlijk even wennen: niet hoeven koken voor 47 mensen, niet hoeven opstaan midden in de nacht om wacht te lopen, naar school moeten fietsen, in een normaal klaslokaal zitten en even naar de winkel lopen om iets te kopen.

Dat vonden we anderhalve maand geleden allemaal heel normaal, maar nu is alles anders…

Lara

Toiletten schoonmaken met de boyzzzzzz

Zestien jongens moesten samen zes toiletten schoonmaken, hoe is dat zover gekomen? Meestal moet de negen tot één-wacht de toiletten schoonmaken, maar dit keer moesten alle jongens het doen. We hadden namelijk een mysterie. Eén van de jongens heeft staand geplast en de wc-bril omhoog gelaten. Dat vond de kapitein niet zo leuk, want de afspraak is dat ook de jongens zittend plassen. Hij vindt het respectloos naar de negen tot één-wacht, wat ik zeker wel begrijp, want op een bewegend schip gaat het staand plassen niet altijd even goed en je wordt er niet blij van als je dat moet opruimen.

Wij werden na het eten met z’n allen naar het achterdek geroepen, om daar een goed gesprek te hebben met de kapitein. Het resultaat van dat gesprek was dat we met alle jongens de wc’s moesten schoonmaken. Nadat we de wc’s een eerste keer hadden schoongemaakt, vond de kapitein het nog niet schoon genoeg en dus moesten we het opnieuw doen. Dat ging nog een paar keer zo door.

Toen we dachten dat het echt goed genoeg was, bouwden we een klein feestje in het buitentoilet van de mannen. Wij moesten proppen om met z’n allen naar binnen te kunnen. Uiteindelijk pasten we met tien man in het wc-hokje, maar toen kwam de kapitein met het nieuws dat de wc’s nog een keer schoongemaakt moest worden…

Toen waren we er allemaal wel echt klaar mee, dus hebben we ons stinkende best gedaan.

Kris

Een dagje wacht op de Thalassa

Vanochtend werd ik wakker gemaakt rond 08:30 uur door een mede-SaS’er die vertelde dat het ontbijt klaar was. Met mijn hele wachtgroepje ontbeet ik havermout, die erg goed gelukt was. Toen mijn groepje en ik klaar waren, verzamelden we met z’n allen op het middendek en we liepen vervolgens met z’n allen naar de stuurhut, waar de andere wachtgroep al aan het wachten was op de wachtoverdracht. Ik nam na de wachtoverdracht meteen het roer over. Het was op dat moment redelijk goed weer: slechts hier en daar waren wat buien zichtbaar op de radar.

We hebben tijdens de wacht erg veel geoefend met het weghalen van de zeilen als er een bui zou aankomen. Verder hadden een mede-SaS’er en ik als wachtklusje om de wc’s schoon te maken, wat natuurlijk weer een pretje was. Na de klusjes hebben we nog lekker wacht gehouden boven op het dek met een muziekje en hebben we genoten van het uitzicht. Later op die dag ben ik nog even aan school gegaan en heb ik het SaS-boek van vorig jaar nog een keertje doorgebladerd. Lekker rustig vandaag, dus.

Isabella

Sinterklaas kapoentje

Vandaag is de dag die voor sommigen niet snel genoeg kon komen: SINTERKLAASAVOND! De dag hiervoor hebben we onze schoen mogen zetten. Helaas hadden we daar niks in gekregen, maar dat werd later weer goedgemaakt. Het leukste was volgens sommigen dat we elkaar liefdevol mochten vernederen in gedichten, leuke cadeaus mochten uitpakken en boven al konden genieten van een gesmolten chocoladeletter.

Iedere wacht had voor de tegengestelde wacht een gedichtje geschreven en een cadeau gekocht op Tenerife, dus als je in ploeg 2 van de vijf tot negen-wacht zit moest je een gedichtje schrijven en een cadeau kopen voor diezelfde wacht in ploeg 1. Mijn wacht heeft leuke hoedjes gekregen en lekker eten, wat erg handig is bij het oversteken van de oceaan. Wij hebben een reuzelolly, met daarin allemaal kleine lolly’s, en een éénhoorn gegeven die je kan opblazen. In het gedichtje hebben we leuke, grappige en mooie dingen over elkaar geschreven, het een wat mooier dan het ander. Toen alle wachten geweest waren, hebben we van Sinterklaas nog een chocoladeletter gekregen. Bovenal was het een erg leuke dag waarop veel gelachen is.

Boven op dit alles was er ook nog een extra cadeautje: de docenten stonden vandaag in de keuken!! We ontbeten met heerlijke overnight oatmeal. Als elfuurtje kregen we American Pancakes met fruit. Als lunch hadden we heerlijke curry met rijst en als vieruurtje stond er een heerlijke taart van Sinterklaas op het menu. Als avondeten was er een lekkere boterham om de dag mee af te sluiten.

Hidde

Thuis is het winter

Morgen is het Sinterklaas. Ik vind het een gek idee dat het nu thuis winter is. Dat ze in warme, wollen kleren bij de open haard zitten. Dat ze pepernoten eten als beesten en bezig zijn met surprises maken en cadeautjes kopen. Dat de kinderen in Nederland hun schoen zetten en smachten naar wat er de volgende dag toch in zal zitten, terwijl wij hier met korte broek en T-shirt buiten in de zon zitten.

Vandaag hebben we een gedicht geschreven. We schrijven met onze wacht voor de parallel-wacht een gedicht met een cadeautje. Dus als je de vijf tot negen wacht van ploeg 1 bent, schrijf je een gedicht voor de vijf tot negen wacht van ploeg 2. Misschien klinkt dat als Chinees in de oren, maar het is heel logisch.

Nu besef ik het ineens. Dat het nog helemaal niet zolang meer duurt tot het kerst is. Ook al vieren we kerst op Dominica, terwijl het thuis sneeuwt, betekent dat niet dat we niet volop 24/7 kerstmuziek mogen luisteren terwijl het 30 graden is.

Elsa

Dikke loesoe/tijd om te gaan

Vandaag was het de dag van het begin van de grote oversteek. Voor vertrek kregen we nog wat mooie woorden van onze kapitein Sam. Helaas zouden we het tijdens de oversteek zonder WiFi moeten doen, maar dat kon de pret niet drukken, want wij zouden beginnen aan onze eerste oceaanoversteek! Dag Afrika, dag schattige marktjes en mooie kleuren stof. Klaar voor de andere kant.

We waren nog maar een paar minuten onderweg toen we de eerste dolfijnen spotten. Een paar werden er al snel meer, er zwom een hele groep met ons mee. Ze kwamen zo dichtbij dat we ze bijna konden aanraken. Al snel stond iedereen op de boeg. Een ultiem geluksmomentje, hier was geen WiFi voor nodig. Na een nog mooiere zonsondergang zat mijn wacht erop en was ik klaar om te gaan slapen.

Caribbean, here we come!

Elly

Er is er een jarig!

Ondanks dat onze kapitein ons nadrukkelijk had gezegd dat we vroeg moesten gaan slapen, zat er om 00:30 uur nog een heel aantal SaS’ers in de salon. Toen Job, onze lievelingsmatroos/-scheepsarts, de salon in kwam, begonnen we allemaal heel hard te zingen. Onze Job was namelijk 27 geworden! Na een aantal felicitaties en knuffels lieten we hem maar naar bed toe gaan en gingen we zelf ook (niet heel veel later hoor!) ergens een keertje slapen.

Bij het ontbijt werd er nog eens door alle leerlingen gezongen en gejuicht voor onze lieve Jobba en tijdens het vieruurtje was het nog een keer feest. De keukenploeg van die dag had namelijk heerlijke chocolade-bananencake gebakken om Jobs verjaardag te vieren. Na nog een keer zingen (alle mogelijke verjaardagsliedjes kwamen langs) hebben we allemaal genoten van een stukje cake en gaven we Job zijn cadeautje: een hoedje met Afrikaanse print! Wij aan boord worden namelijk altijd allemaal heel vrolijk van de kleurrijke blousejes en broeken die Job draagt en dit Afrikaanse hoedje, dat we ergens op São Vicente hadden gescoord, past perfect bij zijn collectie.

Na nog één keertje zingen en dan nog maar wat knuffels (tja, we mogen Jobba nu eenmaal graag) voelde Job zich heel jarig. “Jongens, dankjewel! Ik waardeer het heel erg!” “Graag gedaan, Job, wij waarderen jou ook!”

Elisa

Vissen-fotoshoot

Het is niet dat ik heel erg veel zin had in deze dag, want hij was best vermoeiend. We hadden namelijk genoeg te doen, op alle fronten. Onder andere moesten we vandaag onze tweede SaS-Story inleveren. En dit is tenslotte wel School at Sea, dus alsof we nog niet genoeg te doen hadden, hadden de docenten vissen op de markt gekocht, zodat we die vandaag lekker konden ontleden tijdens een practicum. Als eerste werd vol enthousiasme en onder toezicht van alle SaS’ers een murene ontleed door onze biologiedocent Heleen. Terwijl de één er zo ver mogelijk van uit de buurt wilde blijven, stond de ander te popelen om het straks zelf te doen bij ietwat normalere vissen.

Toen we eindelijk zelf aan de beurt waren, werd er een hele fotoshoot gehouden met een simpele vis. Uit enthousiasme werden alle lichaamsdelen en organen gefotografeerd, zowel intern als extern. Al snel hoorde je mensen schreeuwen: “Wow wat vet!! Snel, snel maak een foto voordat ik weer moet overgeven!” Mensen die poseerden met de vis werden uiteindelijk ook niet raar meer aangekeken.

Al met al was het een hele bijzondere ervaring, die ik denk ik niet meer zo ga herbeleven, in deze geuren en kleuren. En over geur gesproken bedoel ik het letterlijk. Je mag blij zijn als je dan douche-dag had, anders was het nog even een nachtje wachten/stinken…

Elena