Third Harmony: de video

Third Harmony: de video

Aan boord hebben wij de dansgroep Third Harmony, die met hun energieke dansen vaak voor vermaak zorgen. Na Dominica, Panama en Bermuda is de wereldtour nu aangekomen op de Azoren .

Op Bermuda heeft Third Harmony hun eerste videoclip opgenomen op het nummer Work from home. Zij zijn daar met hun team een hele dag mee bezig geweest. Tijdens de oversteek naar de Azoren is hun editor druk bezig geweest met het in elkaar zetten van de clip. Op de verjaardag van een van de leden werd de videoclip onder luid applaus in de salon vertoond. We hebben hem twee keer gekeken omdat tijdens de eerste keer iedereen zo enthousiast was waardoor je het niet goed kon horen en sommige shots miste. De tweede keer was iedereen stil waardoor iedereen het goed mee kreeg. Na een applaus voor Third Harmony en het hele team ging iedereen over tot de orde van de dag.

Het was een heel leuke onderbreking van een verder normale dag.

Jette

Bonte avond 2.0!

Mag ik een baco zonder ba?

Het was weer eens tijd voor een bonte avond deze avond. Iedereen was druk bezig met de voorbereidingen, het eten, de acts, de outfits en de bar. Want we hadden zelfs een bar met glühwein zonder wijn, bier zonder bier, warme choco en cola. 

We begonnen de avond goed met een act van de jongens, waarin ik de hoofdrol speelde als Arjen de herder… Daarna hadden we vele optredens, van armworstelwedstrijden tot een aflevering van Opsporing Verzocht, je kon het zo gek niet bedenken. Zelf geschreven liedjes tot complete musicals, het kon allemaal. Uiteindelijk heeft onze enige echte Lil Salt (docent) armpje geworsteld met onze held Flipper (matroos) onder luid gejoel van de hele zaal. De avond eindigde met veel gezelligheid en plezier, toen we al onze SaS-bangers met volle borst meezongen. Toen begon het aftellen, er was nog iemand jarig de dag daarna. 

En dat heeft ze zeker gemerkt om 12 uur. Een avond om nooit te vergeten. 

Jelle

TOETSRECORD!!!!

TOETSRECORD!!!!

“ Ga eens een toets maken of zo..“                                                                                                                                 

Vandaag was de zon ingeruild voor heel veel regen op Faial, de Azoren. Dit betekende niks minder dan dat we een schooldagje hadden. Na een stevig ontbijt bestaand uit havermout met suiker (of suiker met havermout..) gingen we allemaal aan de bak voor school. We kregen een motiverende toespraak van onze kapitein over dat er nog echt wat moet gaan gebeuren voor school als we een vijfde scheepsovername wilden. Iedereen nam dit erg serieus en dus werd de ene na de andere toets gemaakt. 

Op een gegeven moment waren we zo op dreef met toetsen maken dat de kapitein zei dat als we twintig toetsen zouden maken we een Snicker kregen. Niks is een betere drijfveer dan een Snicker voor ons, als SaS-leerlingen, en dus ging het toetsen maken stug door. Rond een uur of vier hadden we dan ook allemaal een Snicker in de pocket, maar zelfs toen stopte de toetsenpret nog niet. 

We haalden aan het einde van de dag een nieuw toetsrecord, namelijk 24 toetsen op één dag! Dit hadden we in de afgelopen 160 dagen nog nooit voor elkaar gekregen, dus gedenkwaardig was deze dag zeker!

Hilde

BAM!

Een ongeluk zit in een klein hoekje…

Het was een normale schooldag, en het was een lange tijd geleden dat we nog met zoveel school deden. Daardoor was het een beetje drukker in de eetzaal en in de salon. Ik zat lekker in de hoek van de eetzaal te werken en ik moest mijn map fysica gaan halen, dus ik deed mijn schoenen uit en ging achter mijn mede-SaS’ers langs over de bank. Toen ik terug kwam, weer schoenen uit, ik ging op de bank staan, en BAM, mijn hoofd tegen het hoekje van de boekenkast!

Het deed behoorlijk zeer en het was een scherp hoekje, dus er was ook wat bloed. Direct een doek erop en Sam bellen, want Sander was die dagen wat ziekjes en Sam was even weg met Jet. Toen Sam aankwam ontdekten we dat het meeviel hoe erg het was, het was al gestopt met bloeden en het moest niet genaaid worden. 

Zo eindigde mijn schooldag toch nog met iets spannender dan school…


Henri

Vrije tijd op de Azoren

Vrije tijd op de Azoren

Vandaag was het weer zo ver, we hadden weer vrije tijd. Het begon weer zoals altijd met een uurtje (of 2) bellen. Met ouders, zussen, broers en natuurlijk vrienden. Het was een rustige dag, een beetje wandelen, boodschappen doen, weer terug wandelen en dan eens wat eten. 

Totdat wij met het geweldige plan kwamen een stukje te gaan fietsen. We hadden wat fietsen gehuurd en de tocht begon. Na een paar minuten kwam ik erachter dat mijn derde versnelling het niet deed; niet fantastisch maar niet rampzalig. Het echte probleem kwamen we later pas achter. Iets over de helft van de tocht kwam ik er achter dat bij een mede-SaS’er de eerste versnelling het niet deed. Dat was dus de reden dat zij de hele tijd achteraan reed! Gelukkig kwamen we nog enigszins op tijd bij een restaurant (en later bij het schip) aan omdat ik de slechte fiets uiteindelijk had genomen. 

Daar hadden wij een heerlijke steak gegeten in het restaurant, en het was een heerlijk sportieve dag.

Gaius

Europa aan de horizon

Europa aan de horizon

In de mast boven de dolfijnen zag ik Europa aan de horizon verschijnen.

Het begon als een normaal dagje tijdens de scheepsovername. Ik werd om half 11 in de middag mijn bed uitgetrokken voor de wacht. Ik dacht huh je bent een uur te vroeg maar mijn loyale wakkermaker vertelde me dat we een uur eerder naar de wacht moesten, omdat we in mijn wacht aan zouden komen. 

Zo gezegd zo gedaan ik trok snel mijn zeilpak aan en vertrok naar de brug. Daar kwam ik erachter dat mijn zeilpak eigenlijk niet nodig was omdat het best warm was en we het grootste deel van de wacht het schip helemaal havenklaar gingen maken oftewel zo schoon maken dat we het hele schip af konden likken. 

Inmiddels konden we de Azoren al aan de horizon zien. Het was heel groot en groen en het zag er echt uit als Europa. Hier kwam bij mij echt het besefmomentje dat we eigenlijk heel dicht bij huis waren en SaS ook niet voor eeuwig gaat duren. Daarna mocht ik de mast in omdat we zeilen gingen inpakken. Het was echt heel mooi omdat we nu de Azoren nog beter konden zien en toen waren er ook nog ineens dolfijnen. Het was heel ziek om de dolfijnen zo hoog vanuit de mast te zien. 

Even daarna hadden we aangelegd in de mooie haven van Horta, die vol gekladderd is met kadeschilderingen. Voordat we weggaan staat de onze er ook tussen!

-Floris-

Natte sokken!?

Natte sokken!?

Hier aan boord hebben we elke zaterdagavond een filmavond in de salon. Zo zat ik ook vandaag al op tijd met mijn dekentje in de salon klaar voor de film. Totdat de bootsman van de wacht de salon in kwam omdat zij mensen nodig had voor het zetten van de rafok. Dit is namelijk een erg groot zeil. 

Ja hoor, natuurlijk ging ik op mijn Lidl-badslippers met sokken naar buiten om even te helpen. Er stond deze dag hele hoge deining waardoor er regelmatig water over het dek klotste. Dus precies toen ik samen met drie anderen volle kracht aan de schoot stond te trekken moest er natuurlijk zo flats water over mijn voeten komen. Beetje jammer dat het water hier ook minder warm is dan in de Cariben… 

Nadat het zeil goed gezet was en alle lijnen waren opgeschoten kon ik weer naar binnen en trok ik droge sokken aan. Weer terug naar de salon, nog net op tijd voor de film, met lekker wat chips erbij!

Fenna

De scheepsovername is begonnen!

De scheepsovername is begonnen!

Na sollicitatiebrieven schrijven, sollicitaties in de stuurhut en het verlossende nieuws te horen te krijgen over wie deel uitmaakten van het scheepsovernameteam was het dan eindelijk zo ver; de scheepsovername ging beginnen! Sam maakte eerst nog een leuk grapje voor “spanningsopbouw” over dat de scheepsovername toch niet door zou gaan omdat er weer kauwgom onder een tafel was gevonden. Leuk hoor, not

Ik mocht de functie van bootsman op mij nemen en was enorm zenuwachtig. Wel wist ik dat ik de komende dagen met mijn wacht alles op alles wilde zetten om de scheepsovername tot een succes te maken. 

Het was een erg drukke dag. De eerste twee wachten waren erg druk en we zijn bijna de hele tijd bezig geweest. Wel verliep alles goed en ik wist meteen dat het een goede keuze was om voor de functie bootsman te gaan. 

De rest van de dag ben ik vooral bezig geweest aan dek. Zo heb ik samen met de andere bootsmannen het bankje bij de stuurhut gerepareerd en een aantal zeilen in- en uitgepakt. Tussendoor heb ik ook nog een beetje aan school gewerkt, maar natuurlijk niet te veel. Ik wilde zo veel mogelijk van deze scheepsovername genieten en vandaag was al een hele geslaagde eerste dag!

Felicity

 

Een ijskoude wacht en steeds minder tijdsverschil

Een ijskoude wacht en steeds minder tijdsverschil

Een korte dag op de elfde dag van de oversteek naar de Azoren. 

Tijdens de ochtendwacht (8-12) verbaasde ik me over het temperatuurverschil dat nu ineens wel erg drastisch was. Verschillende mensen uit de wacht zijn terug naar beneden gegaan en toverden daar de thermolaagjes en mutsen weer te voorschijn. Des te meer reden om ervoor te zorgen dat het een actieve wacht moet worden en wij daarbij warm bleven. Daarom hebben we het bovendek in de regen staan schrobben en een race gedaan wie het snelst de stagfok kon hijsen. Ik moet er niet aan denken hoe koud het straks zal zijn in het Engelse Kanaal…

Met de lunch ging de klok weer één uur vooruit wat betekent dat we nu nog maar drie uur tijdsverschil hebben met het thuisfront, en op de Azoren nog maar twee. De laatste maanden gaan in vogelvlucht voorbij, helemaal als je bedenkt dat we in Panama zes uur verschil hadden! 

Kunnen we de Thalassa niet omdraaien naar de warme Cariben?

Eva

Sollicitatiegesprekken

Sollicitatiegesprekken

Daar sta je dan, in de stuurhut, te zweten omdat ze vragen waarom jij gekozen moet worden… 

Eerst zouden de sollicitatiegesprekken gisteren plaatsvinden, maar toen was er te veel deining. Dus dan maar een dag later. Ik werd uit mijn bed gesleurd (waarbij ook mijn hutgenoten wakker werden) en heb de broek die ik het snelst kon pakken, gepakt. (Het was een korte broek……) Daar stond ik dan, in de kou met de anderen die machinist wilden worden. Ik denk dat we er wel een kwartier stonden en toen mochten we naar binnen. 

En ja hoor, de eerste vraag is super origineel natuurlijk: “Waarom wil jij (in dit geval) machinist worden?”

We kregen te horen wat we (waarschijnlijk) te doen kregen tijdens de scheepsovername. 

Een paar gesprekken later moesten we allemaal naar de salon en kregen we te horen wie welke functie had. 

Bij de derde scheepsovername hebben we een fotograaf, twee personal assistants, scholieren, twee bakkers, een keukenteam van vier, twee hotelmanagers, drie machinisten, drie bootsmannen, drie stuurmannen en een kapitein. Om niet te vergeten ook de matrozen en met dit grote team gaan wij er een top scheepsovername van maken. 

Onze kapitein (die met zijn handen in de aarde is opgegroeid, zoals Sam dat zei) is gelijk een plan gaan maken en is met iedereen in gesprek gegaan om alles zo te regelen dat het een leuke en fijne scheepsovername gaat worden. 

Ik heb er al zin in!

Emma

 

Fruit en groente keren

Ik had vandaag wachtdag en ik heb de 4 tot 8 wacht, dus dat betekent vroeg je nest uit. Bij de 4-8 wacht is een van de klusjes het keren en checken van alle groente en fruit in het groentehok. Dat klusje mocht ik vandaag weer doen. Eigenlijk vind ik dat heel leuk en doe ik het met alle liefde elke wacht. 

Ik begin altijd met de kratten die buiten staan. Dat zijn de uien, aardappels en zoete aardappels. Dit klusje doe je altijd met z’n tweeën dus ik deed niet alles. Ik begon met de uien. Die zijn er niet meer zoveel en dat heeft nadelen (namelijk minder ui in het eten) maarrrr zeker ook voordelen. Het voordeel is namelijk dat ik elke ui herken! Ze zagen er allemaal nog ongeveer hetzelfde uit als gisteren, dus prima. 

Na de uien waren de wortels aan de beurt. Die worden een beetje rubberig, maar dat is niet erg. Sommige puntjes vond ik wel te zompig dus die wortels stuurde ik naar de keuken. Ook de tomaten keerde ik en daar moet je mee opletten, want die moet je precies keren zodat elke keer de andere kant van de tomaat belast wordt. Bij de tomaten check je gewoon of ze een beetje zacht worden en als dat het geval is ook hop de krat voor de keuken in. 

Als laatste deed ik de bakken sinaasappels die echt nog heel goed waren dus die werden gekeerd en gingen terug het groentehok in. Nadat we alles opgeruimd hadden, liepen we weer terug naar de wacht en zagen we dat de zon bezig was met haar opkomst.

Emil

Toch niet zo een rustige wacht

Zeilen op de oceaan betekent ook slechter weer…

Deze wacht begon alsof het een normale, rustige 8 tot 12 wacht. We begonnen ’s ochtends met de wc’s schoonmaken. Dit ging allemaal erg vlot en daarna zaten we gezellig op de brug een beetje te kletsen terwijl we elkaar afwisselden achter het roer. 

Totdat de uitkijk ineens een donkere wolk aan zag komen. Al snel waren we bezig met alle luikjes en deuren dicht doen. We waren net klaar toen het ineens met bakken uit de lucht kwam. Daar zaten we dan lekker op de brug in ons zeilpakje met de regen over ons heen. Na ongeveer een kwartier in de regen te zitten zagen we al de eerste opklaringen en voor we het wisten scheen de zon weer.  

Uiteindelijk was alles soepel verlopen tijdens de bui en hielden we er alleen een nat zeilpak aan over. 

 

Brechje

Hollandse kost bij Hollands weer

Hollandse kost bij Hollands weer

Grijs, nat en koud, dat was het weer van vandaag. Midden op de oceaan kan het namelijk ook zo zijn dat het water niet meer mooi blauw kleurt, of dat er geen dolfijnen in het rond springen. Nee, vandaag hadden we Nederlands weer. Als je door de ramen van de salon keek, zag je een grijze lucht en grijs water. Wel het perfecte weer om aan school te zitten, want er was nou niet echt iets wat af zou kunnen leiden.  

Bij dit Hollandse weer hoorde natuurlijk ook echte Hollandse kost. Voor de lunch hadden we dan ook zuurkoolstamppot met een halve rookworst per persoon voorgeschoteld gekregen. De keukendienst had een goede dag hiervoor uitgekozen, want het ging er bij iedereen goed in. 

Na de lunch was er dan toch wat kleur te zien buiten, er zwommen namelijk drie hele mooie kleurrijke mahi mahi’s langs. Sam probeerde er een te vangen, maar de vissen waren ons te slim af. 

Berber

 

Regen, regen, regen

Het was vandaag weer een lange normale schooldag, Het enige verschil was dat het vandaag de eerste echte dag was dat je merkte dat we nu echt aan de terugweg waren begonnen. 

Regen, regen en nog eens regen. 

En dan niet zo’n tropische regenbui maar echt regen. Helaas was dit dus ook de eerste dag dat ik een hele dag binnen aan school moest en niet nog even buiten op het achterdek kon zitten. We hebben ook de hele dag op de motor gevaren, omdat er geen wind was en gingen daardoor flink heen en weer. Dit merkte ik vooral toen ik een toets aan het maken was. Om de minuut moest ik me vastgrijpen om niet met stoel en al om te vallen. 

Toen ik ‘s avonds om 20:00 weer wacht had ging het gelukkig weer waaien. Dus we gingen zeilen zetten! De hele wacht stond beneden zeilen te zetten. Na een tijdje stonden er weer genoeg zeilen en kon de motor uit. We zeilden weer en ik kon weer buiten gaan sturen. Het was een koude wacht maar wel heel erg leuk!

Anne Fleur

Zonsopgang en groentjes

Zonsopgang en groentjes

De dag begon vandaag een paar uur eerder dan normaal. Om 4 uur had ik namelijk wacht. Na een paar uur in het donker op de brug uitkijk te hebben gehouden en broodjes ping te hebben gegeten werd ik naar beneden gestuurd. Samen met een mede-leerling moest ik gaan groente keren: een klusje dat iedere ochtend vroeg wordt uitgevoerd zodat we lang van het verse fruit en groente kunnen blijven genieten. Dit klusje duurt ongeveer 1,5 uur en is met een muziekje aan altijd een leuk klusje. 

Daarnaast hebben we tijdens onze wacht ook altijd nog het moment dat de zon opkomt. 

Rond half 7 ’s ochtends zaten we daar dus weer tussen de appels, paprika’s, wortels en courgettes naar de zon te kijken die langzaam maar zeker boven de horizon verscheen. Inmiddels hebben we de zon met enige regelmaat zien opkomen aan de horizon, maar het blijft een mooi moment.

Zo begonnen wij de dag dus met groentjes en een zonsopgang, een betere start kun je toch niet bedenken?

Tooske Pootjes

Brood bakken

Aan boord eten we elke dag zelfgebakken brood en vandaag was het mijn taak om daar voor te zorgen

Elke avond word er vers brood gemaakt door twee mensen van de 8-12 wacht. Elke dag worden er namelijk ongeveer 10 broden gegeten door het schip. Vandaag ging ik met iemand anders brood bakken. We konden kiezen tussen bruin, tarwe en maisbrood en hebben uiteindelijk gekozen voor vier maisbroden en vier tarwebroden ter aanvulling van het bruine brood dat over was. Het meel ging in de mixer, we zetten hem aan en mixen maar! 

Na wat water toegevoegd te hebben is het tijd om het deeg drie kwartier lang te laten rijzen, om het vervolgens te snijden, in bakblikken te stoppen en het nog eens 20 minuten te laten rijzen. Aan het eind van de wacht was het dan eindelijk zover: de broden mochten de oven in! Door het hele schip ruik je dan de geur van vers brood. 

Uiteindelijk is het dan tijd om je nieuwe, verse en heerlijke broden te laten afkoelen en die, de volgende avond nog, op te eten!

Tom K

Het vetste klusje aan boord

Het vetste klusje aan boord

Tijdens de wachten moeten er natuurlijk veel dingen gebeuren zoals schoonmaken, groente keren, broodbakken, afval knippen en niet te vergeten sturen, uitkijk houden en zeilen zetten, weghalen en trimmen, maar ook het onderhoud van het schip mag niet worden vergeten.

Vandaag was het aan mij en een medeleerling om van alle ventilatieluikjes en raampjes te checken of ze nog dicht konden. Toen we daar mee klaar waren hebben we de scharnieren ingespoten met wd40. Als je dacht dat dat vet was heb je het mis, wd40 is helemaal niet vet. Het vette gedeelte moet nog komen.

De luikjes en de waterdichte deuren hebben allemaal een rubberen randje waardoor ze waterdicht afgesloten kunnen worden. Persoonlijk zou ik die op zijn minst gaaf of cool willen noemen. Maar nadat we die randjes hadden ingesmeerd met vaseline zodat ze de nog beter dicht gaan zou ik ze toch eerder vet noemen.

Tom D

Moestuin overboord

Moestuin overboord

Na een mooie periode is het tijd om afscheid te nemen.

Het avontuur begon allemaal vier maanden geleden toen een jochie aan de kapitein vroeg of hij misschien een moestuin aan boord mocht starten. Dat vond de kapitein goed waarna het op dag 3 van de oversteek naar Dominica dan eindelijk begon: de eerste zaadjes werden in de grond gestopt en na 2 dagen was de kieming al zo ver dat de eerste plantjes boven kwamen.

In de maanden daarna is er met veel zorg mee omgegaan en heeft het wel een aantal droogtes moeten overleven, door een gebrek aan aandacht in de vorm van water.

In de loop van tijd konden er ook dingen geoogst worden. Velen keren werden de kruiden als basilicum geoogst. Ook de slamix is meerdere keren geoogst en opnieuw gezaaid en van de komkommerplanten hebben we maar liefst 6 hele komkommers kunnen plukken. 

Tegen het einde van de moestuin konden we ook nog genieten van een stuk of 20 hete pepers, velen aan boord hebben geweten dat ze heet waren. Onze kapitein mist in dat rijtje, wel beetje laf als je het mij vraagt.

Zes dagen na vertrek uit Panama waren het weer en de oceaan al niet helemaal meer in ons voordeel en moesten we de moestuin verplaatsen naar het achterdek om de planten te redden. Vanaf die plek heeft het nog een tijdje kunnen leven. Woensdag 2 maart werd het laatste wat nog groeide geoogst: de munt. 

Die dagen later werd de moestuin overboord gegooid. Hier werd wel een momentje van gemaakt maar na vijf minuten dreef de aarde waaraan veel plezier was beleefd in de wateren van de Bermudadriehoek.

Het is uiteindelijk een moestuinseizoen geweest dat zeker voor de eerste keer als geslaagd gezien kan worden. Er zijn veel verbeterpunten, mooie momenten en baalmomenten uitgekomen. Ik hoop dat School at Sea 22-23 weer de uitdaging aangaat van een moestuin aan boord van een bewegend schip en misschien wel met een beter resultaat zal thuiskomen. 

Het was me een genoegen om medeverantwoordelijk te zijn voor dit experiment.

Tim

SaS oversteek 2.0 poging 2 is van start

SaS oversteek 2.0 poging 2 is van start

Bermuda wat was je kort, maar krachtig…

Na gisteren ochtendyoga te hebben gedaan, veel gechillt te hebben, stores te hebben ingeladen en nog even met thuis gebeld te hebben was het vandaag weer tijd om te vertrekken uit het mooie Bermuda. Helaas hebben we niet zoveel gezien van Bermuda, maar toch was het wel weer even fijn om na 23 dagen een voet op land te kunnen zetten. 

Nadat het hele schip weer klaar was gemaakt om te vertrekken en we afscheid hadden genomen van een paar bemanningsleden, was het om 10 uur dan zo ver…

Na een uurtje kwam Sam rennend door het schip; WALVISSSSSS!!! En ja hoor toen we buitenkwamen waren er niet 1, maar 2 gigantische walvissen en zo dichtbij hadden we ze nog nooit gezien!! Na de grote walvisshow was het weer tijd voor school en dat deed gelukkig iedereen heel braaf, toch Sander?!

Om 17:00 was het tijd voor een presentatie van Sander, maar helaas lag de hele server eruit. Dus toch niet een presentatie, maar lekker vrije tijd.

De Rustdag

De Rustdag

Na het lange varen en de hutwissel, vond Sam en Sander dat we wel een rustdag verdiend hadden. 

De keukendienst werd overgenomen door de bemanning en docenten en we mochten zelfs tot 10:00 uitslapen!!

Het was een dag waarvan niemand durfde te dromen. Het begon met dat we tot 10:00 mochten uitslapen en toen we wakker werden gemaakt stond het lekkerste ontbijt tot nu toe voor ons klaar. Spek, muesli, brood, nutella, etc. Alles wat ons hartje begeerde stond voor ons klaar die ochtend. Niemand had echte plannen voor die dag, maar gelukkig hadden 2 mensen aan boord een yoga-ochtend voorbereid. Super leuk idee, maar ik denk dat ze het concept yoga niet helemaal begrepen hadden. We eindigden allemaal al dansend op de kade…

Voor de rest van de dag werd er bij mij vooral geschaakt en de muziektelefoons werden bijgewerkt voor de oversteek die ons te wachten stond. Ook hadden we de kans om met de matige wifi van de kade een poging te doen om naar huis te bellen. De dag heb ik afgesloten met een heerlijke ijskoude duik in het water (ik heb dus technisch gezien in de bermuda driehoek gezwommen). Nog tot laat in de nacht hebben we op de kade gepraat en waren we volledig voorbereid op de oversteek naar de Azoren.

Thibaut