Storm komt eraan

Vandaag had ik de laatste wacht voordat de storm zou gaan aanbreken! Aan de ene kant had ik er best wel zin in, maar aan de andere kant vond ik het ook spannend. Ik was erg benieuwd hoe het zou zijn tijdens de storm met wacht en met school. Nu hopen dat ik gewoon wacht kan gaan lopen over twee dagen met de storm, want dat lijkt me echt hartstikke gaaf. Het begint wel al een stuk kouder te worden, dat is vooral nu al tijdens de wachten te werken met de wind. Als het gaat stormen wordt het dan alweer een stuk frisser. Eerst moet ik nog twee dagen wachten voordat ik weer wacht heb, want school moet ook natuurlijk gedaan worden. Dat vind ik niet heel erg. In mijn schooldagen begint de storm dus dan valt het allemaal nog redelijk mee. Dan kan ik nog rustig aan mijn schoolwerk, maar na die twee dagen wordt het allemaal wel wat ruiger en wordt het ook een stuk lastiger aan je schoolwerk te zitten. Dan moet je echt gaan uitkijken dat je niet in één keer aan de andere kant van de salon ligt!

Quinten

HET KOMT: DE DEPRESSIE(VITEIT)…

En dan zit je op het achterdek rijst door je keelgat te gooien en krijg je het nieuws dat we veertig knopen wind op onze kop gaan krijgen. Dat is even schrikken, maar stiekem heeft iedereen gezonde spanning. Daarentegen is het toch balen als er wordt gezegd dat we altijd schoenen bij ons moeten hebben voor het geval we naar buiten moeten, want we zitten niet meer in de Caribische Zee. Dit brengt me gelijk bij het volgende: we hebben nog vierenvijftig dagen op dit fantastische avontuur. Het lijkt mensen leuk om weer thuis te zijn, maar toch had iedereen gewild dat we langer op de Thalassa zaten. Maar toch: vierenvijftig dagen is lang, het is langer dan de zomervakantie, het is meer dan zeven weken en het is meer dan een kwart van de hele reis. Voor als je denkt dat we alleen maar depressief zijn hier aan boord door al het slechte nieuws: dat is niet waar want het is nog maar vijf dagen naar het duurste land waar we allemaal veel te veel geld uit gaan geven aan chocola en frisdrank. En dit is toch een lichtpunt in deze donkere tijd.

Nanne

Eat, sleep, repeat

The most (and probably only) boring day I had during this four months in School at Sea, what can I say about it?
I was supposed to have kitchen duty but things didn’t go as planned. We are sailing to Bermuda which means we are getting to the cold weather and of course I had to get sick, a shame…
Sander and Sam replaced me in the kitchen, the watch went out without me and I spent the entire day laying in my bed trying to recover and meanwhile complaining that I was dying, just to be extra.
It felt like a painful vacation day, painful for being sick but on the other side, I didn’t have to do anything and people would come to my room trying to make me laugh, give me food, drink and at one point Iris said “You H-A-V-E to go outside, we can see MIAMIII” which automatically made me feel so much better that I ran outside. And that was one day out of the typical routine.

Miriam

Pap(a) Sam

We weten allemaal dat Pascal een kleine keukenprinses is, maar we hebben nog een secret power aan boord als het gaat om koken. Hij maakt havermoutpap als geen ander en weet alle tips and tricks rond het onderwerp koken. Elke keer als we goede havermoutpap eten, heeft hij geholpen. Het geheime ingrediënt? Boter, suiker en zout. Boter smelten in een pan met wat suiker en zout, dan de melk erbij voegen en langzaam de haver. Voor wat extra’s een beetje rozijnen en als je wilt misschien nog honing en alleen voor de gekken onder ons pindakaas (wie doet dat nou?? Kuch kuch Miriam kuch kuch). Dat is havermoutpap á la pap(a) Sam, want betere kun je niet vinden.

Minke W

Bijna vergeten

‘Minke, ik denk dat ik soms vergeet dat we aan het varen zijn. Of nee, niet vergeet, maar ik merk dat ik af en toe even naar de zee moet kijken om weer even te realiseren dat we toch wel echt aan het varen zijn.’ Dit is wat Fien vanmiddag tegen mij zei. Hier heb ik even over nagedacht en ik ben het helemaal met haar eens.

We wonen dan misschien wel hier op de Thalassa en we varen dan eigenlijk zowat altijd, gebeurt het toch wel eens dat je dit vergeet. Dit is helemaal niet erg, want door dan weer even naar de zee te kijken kun je weer even genieten van het feit dat we gewoon ergens aan het varen zijn, aan de andere kant van de wereld.

Mijn manier om hier weer van te genieten, is door even in het kluivernet te zitten en weer eens goed te kijken naar de zee en dan besef ik weer dat ons huis daarop vaart.

Minke N

Niet niks

Wat schrijf je over een dag dat er eigenlijk niet zo veel gebeurt? Dan begin ik na te denken en kom ik erachter dat er eigenlijk helemaal niet niks gebeurt. Niks voor de één is niet het niks van de ander. Wij hebben het hier wel eens over een dag waarop niks gebeurt, maar eigenlijk klopt dat niet. School at Sea is namelijk niet niks. Op School at Sea gebeurt elke dag zoveel dat je lang niet kunt bijhouden wat dat allemaal is. Het moment dat ik bedacht dat er eigenlijk vandaag niet niks is gebeurd snapte ik School at Sea. School at Sea is een prachtig project waar heel veel in gebeurt. Ik ben super blij dat ik dit mag meemaken en weet nu dat ik moet genieten. Ik moet genieten van alle momenten dat er niet niks gebeurt, dat is School at Sea.

Merijn