Home

Ah, home, let me come home
Home is wherever I’m with you

– Edward Sharpe & The Magnetic Zeros, Home (2010)

Het schip is uitgestorven, de hutten gestript, het kantoor ingepakt. De namen op de deur van het werkhok zijn het enige dat er nog op wijst dat 37 jongeren dit schip zes maanden lang hun thuis hebben genoemd. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Na 182 dagen is School at Sea ’19/’20 weer in Nederland en zijn de opvarenden weer “thuis”. Voor sommigen voelt thuiskomen als een verademing, anderen zouden graag nog zes maanden doorvaren en zien de Thalassa als hun nieuwe thuis. Allemaal moeten zij zich aanpassen aan een compleet andere situatie.

Dit jaar is het verschil ten opzichte van de afgelopen zes maanden enorm. Gisteren hadden zij nog continu 36 leeftijdsgenoten heel dichtbij en kon er zelfs nog een feestje georganiseerd worden, vandaag gaan zij naar een situatie waarin je met niemand mag afspreken. Dat werd al pijnlijk duidelijk tijdens het ruim drie uur durende vertrek. Eén voor één zetten Sam en ik iedereen in de auto van zijn of haar ouders. Langzaam maar zeker werd de groep resterende SaS’ers kleiner en kleiner, totdat er rond 14:00 uur geen enkele meer over was. Terwijl de laatste SaS’er nog niets eens van de Thalassa vertrokken was, stuurde de eerste al een appje: “nou jongens, ik ben thuis…”

Zo’n aankomstdag had ik ook nog niet eerder meegemaakt en ik vond het maar niks. Dat belooft wat voor de komende weken, waarin wij allemaal moeten wennen aan de nieuwe Nederlandse maatschappij.

De reis en het avontuur zijn voorbij; terug naar het echte leven. De Thalassa, jullie thuis van de afgelopen zes maanden, ligt er verlaten bij. Bedankt voor de mooie drie maanden.

Het is tijd om naar huis te gaan.

Sander (projectcoördinator aan boord Panama – Nederland)

De laatste hele dag

Vanochtend, toen iedereen wakker werd, begon de laatste hele dag van School at Sea ’19/’20. Vandaag zouden we alles inpakken, het schip schoonmaken en een mooie laatste avond hebben. We lagen nog op de Waddenzee, dus vertrokken we al voor het ontbijt richting Harlingen. Dat deed de bemanning: wij mochten uitslapen tot 10:00 uur, omdat we gisteren ons feestje hadden gehad.

We waren onderweg al begonnen met schoonmaken, maar toen we stillagen begon het gezwoeg en het gezweet echt. Het schip was uiteindelijk best schoon, dus brak het laatste avondmaal aan.

We aten heerlijke lasagne en er stonden zelfs kaarsjes op tafel. Het was erg gezellig maar het voelde ook raar om zo voor de laatste keer met elkaar te eten. Na het avondeten hadden we ook voor de laatste keer filmavond. Omdat wij morgen een vreemde aankomst hebben, hadden onze ouders een filmpje van vrienden en familie opgestuurd. Dat hebben we samen in de salon gekeken. Het was een leuke film en erg gezellig. Na de filmavond bleef iedereen nog in de salon om nog de laatste keer met elkaar een spelletje te spelen en een mooie laatste School at Sea-avond te hebben.

Morgen zal iedereen opgehaald worden en zit deze mooie onvergetelijke reis erop.

Tobias E.

Let me please go back again!

Een lange dag was het zeker wel. Het begon al vroeg met natte voeten van het wadlopen, gevolgd door een gezellige spelletjesdag. Over het hele schip lagen er kaart- en bordspellen verspreid terwijl er op het voordek gewerkt werd aan onze namenlijst op de waterdichte deur. Nog wat oud-SaS’ers van het eerste jaar die Sam kenden kwamen, natuurlijk op ruim 1,5 meter afstand, naast ons voor anker liggen om gedag te zeggen.

Na het avondeten begon de stress aan boord. Morgen zouden we terugvaren naar Harlingen. Vanavond hadden we nog ons laatste feestje. De feestcommissie had van alles voorbereid en de rest rende door de gang op zoek naar de perfecte outfit passend bij het thema van de avond: après sail. Overal werd (zeil)kleding van elkaar geleend en om 21:30 uur was het zover. De salon was versierd met lichtjes en de vlaggen van alle bestemmingen (ja, ook de Azoren) hingen verspreid door de ruimte. Door om ons heen te kijken werden we nog één keer herinnerd aan alle mooie plekken die we hadden bezocht.

Je kon drinken halen bij de bar en er gingen bitterballen rond. Er werd gedanst zoals je dat nog nooit gezien had aan boord. Zo energiek als iedereen deze avond was, zo waren we dat nog nooit bij het zetten of strijken van een zeil.

We feestten door tot 03:00 uur en sloten het arm in arm met elkaar af. Ons feestje was voorbij.

Tinke

Vissen op de Waddenzee

Op een rustige dag aan boord bedachten een paar mede-SaS’ers en ik om te gaan vissen met de bijboot. We hebben namelijk een sleepnet aan boord dat je achter de boot kan hangen. Samen met stuurman Tom gingen we op pad. Het was echt gezellig en we hebben veel gelachen. De eerste vangst was niet zo groot maar na een paar keer hesen we het net eruit en was het ineens heel zwaar. We waren helemaal blij en keken vol spanning naar wat er in zat en toen het net boven kwam zat het helemaal vol. Helaas kwamen we er al snel achter dat driekwart van de vangst schelpen was. We hadden alsnog wel veel garnalen, visjes en krabben gevangen. De krabben en visjes hebben we teruggegooid maar de garnalen hebben we zelf klaargemaakt en die hebben we met de groep gedeeld.

Op de terugweg naar de Thalassa gingen, mocht iedereen nog even met de bijboot een rondje varen om het schip. We haalden ook nog even de jarige job op van boord zodat die ook nog mee kon varen. We genoten van de zonsondergang en hadden het erg naar ons zin.

Ties

Nog even sociaal doen zolang het kan!

In de laatste dagen van School at Sea heeft niemand natuurlijk meer zin in school. Aangezien wij over een aantal dagen door het coronavirus niet meer in contact kunnen komen met leeftijdsgenoten genieten we nu nog even van het gezelschap. Ik speelde vandaag van met nog zes andere SaS’ers een spelletje RISK. We begonnen rond een uurtje of 11:00. We hadden er ontzettend veel plezier in met z’n allen. Rond een uur of 16:00 waren we klaar. Daarna gingen we met de bijboot vissen. We hingen een visnet achter de boot en gingen een beetje achter echte vissersboten aan om hun ’restjes’ op te vangen. Sam kwam nog op het idee om naar een vissersboot toe te varen en te vragen of we wat vis van hen mochten, maar op het moment dat we dat wilden vragen gaf de vissersboot gas. Beetje jammer. Uiteindelijk hebben we nog best wel wat garnalen gevangen en een aantal krabben en andere vissen. Het was een geslaagde chill-/vis-/schoolontwijkend-gedrag-dag!

Thomas B.

Echt de laatste dag school(?)

Nog maar vijf dagen en dan is het zover. Wij gaan naar huis.

De dag begon buiten. Ik had namelijk lekker buiten geslapen in de kou. Misschien was dat achteraf iets te fanatiek. Het was enorm koud en ik (en nog iemand) waren dan ook de enigen. Mijn deken vloog de hele tijd weg en ik lag midden in de wind.

Vandaag hadden wij voor de laatste dag school. Wij zijn voor anker gegaan op de Waddenzee en blijven daar tot 17 april. Ik had ‘per ongeluk’ al mijn schoolspullen in de vriezer gedaan, tegen de bedwantsen. Ik heb dus vandaag maar een film bekeken. Kortom: een zware schooldag. Slapen tijdens school is gelukkig hier ook mogelijk: doe je computer open en leg hem op je schoot. Doe dan rustig je ogen dicht en wacht op de etensbel.

Zo overleef je een dag met weinig slaap op de Thalassa.

Thomas A.