Zee, alleen maar zee!

Zee, alleen maar zee!

Virtueel is het schip dinsdag uit de haven van Brest vertrokken. Eerst met een lekker briesje en een behoorlijke golfslag, maar later zonder wind en met toch nog wel wat golven.. Even wennen kunnen we wel zeggen.

Het weerbericht bij vertrek liet twee lagedrukgebieden zien die vrij zuidelijk over zouden komen. Niet gunstig voor ons plan. Het plan zou zijn om de Baai van Biskaje over te zeilen en dan met de Portugese Noord (een heersende wind langs de Portugese kust) naar het zuiden te zeilen. Het plan moet dus veranderen.

Het huidige weerbericht laat echter zien dat de twee lagedrukgebieden gaan samenvoegen. Zonder te veel technische uitleg betekent dit een aantal dagen geen noordelijke wind. Wel komt de wind vanuit het zuiden… Precies waar wij heen willen.

Het eerste lagedrukgebied heeft vanmorgen haar kracht laten voelen en is gedurende de dag sterker geworden. Er ging steeds een zeiltje af. We zijn bijna ter hoogte van Finestere en onze koers is nu 240 graden. Hopelijk verandert het weerbericht nog een beetje, niets zo veranderlijk als het weer!

Tijdens SaS 2019/2020 beschreef Elsa haar ervaring op een dag dat zij alleen maar zee zagen!

Gisteren lag iedereen nog te kotsen over de reling, maar vandaag zie ik de beroerdste mensen weer vrolijk rondlopen. Het water is dan ook een stuk rustiger en we hebben vandaag zelfs de energie om aan school te gaan. Met zijn allen in de salon zitten waar de ramen beslaan, totdat we een natuurlijke verwarming hebben gecreëerd. Wat wil ik nog meer?

 

Vandaag werd ook weer wachtgelopen, van vier tot zeven naar boven, de stuurhut in. Om uren naar buiten te staren, naar hoe het schip zachtjes heen en weer wiegt op de golven. Hoe het 360 graden om me heen tot de horizon gevuld is met zee, oneindig veel zee, en de af en toe vervelende vissersboten die denken dat ze overal mogen vissen. Ik zie hoe de zon langzaam verdwijnt en alles donker wordt, zodat ik alleen nog lichtjes zie en moet gokken of het land of boot is. Op dat moment kijk ik naar boven en denk ik: wat wil ik nog meer, op een zeilschip, midden op zee, met een sterrenhemel boven me nog nooit zo helder?

 

Elsa

In 2018/2019 beschreef Jonna haar eerste week vol op zee als volgt:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: van het mooie weer van gisteren is niks meer over. Ik werd uit mijn bed geslingerd en strompelde naar de wacht. Wonder boven wonder was het een erg leuke wacht. We konden genieten van een prachtige zonsopkomst en dolfijnen.

 

Binnen leek het echter op de schuine scène van ‘Alles Mag Op Zaterdag’. Vandaag ben ik mij bewust geworden van de ongemakken van een schuin schip. Tandenpoetsen bijvoorbeeld: na mijn wacht poets ik mijn tanden in de keuken omdat ik anders mijn hutgenoten wakker maak. Alleen stroomt je water niet weg omdat het putje aan de verkeerde kant zit. Maar ook de tafel dekken, water drinken, je bed in klimmen en traplopen vergt het een en ander aan doorzettingsvermogen en geduld.

 

Wat ook nog steeds gepaard gaat met wind, golven en deining zijn zeeziekte en vermoeidheid. Dus ik trek mijn doktersjas weer aan en zeeziektepillen, glaasjes water en wc-papiertjes zijn weer niet aan te slepen. Maar dat doen we met liefde hoor.

 

Jonna

Taal- en cultuuropdrachten in Frankrijk

Taal- en cultuuropdrachten in Frankrijk

Wat een wind! De kust van Frankrijk werd belaagd door verschillende stormen in de laatste paar dagen. Voor de kust zijn golfhoogtes gemeten van wel 7 meter. En in Brest… in Brest eigenlijk alleen last van een beetje regen. We liggen beschut een aantal mijl landinwaarts in een beschutte haven.

Aan boord betekende dit dat de eerste schooldagen begonnen zijn. De salon werd al snel erg vol. Vooral op regenachtige dagen als de deuren dicht waren, was het lastig concentreren. We hebben dan ook de groep opgedeeld. Het wachtsysteem dat wij op zee zullen gebruiken, is nu alvast ingegaan. Nu loopt de wachtgroep natuurlijk geen echte wacht. Dat zou wat saai worden in de stad, tegen de kade.. Nee, hun dag is opgedeeld in een deel werken aan het schip, een deel culturele opdrachten in de stad en een deel vrije tijd.

De schoolgroep heeft zo meer ruimte en meer rust om zich echt op het schoolwerk te concentreren. Over twee dagen hebben zij hun wachtdag.

Cultuur is er genoeg te vinden in Brest. Een van de uitjes op de agenda is het aquarium “OceanOpolis”. Een geweldige ervaring: zoveel kleur, zoveel afwisseling. OceanOpolis neemt een groot deel van de dag in beslag. Niet alleen omdat het zo groot is, ook omdat alle uitleg in het Frans is! Een goede kans voor onze leerlingen om aan hun Frans te werken, dus met woordenboek onder de arm hup de kant op!

Merle uit School at Sea 2014/2015 schreef het volgende over hun ervaring:

Vandaag gingen we naar een gigantisch aquarium. Lopend. Met blaren op mijn voeten kwamen we na een dik uur lopen eindelijk aan. In groepjes van vier gingen we naar binnen. Ieder groepje had een opdracht en die van ons ging over schelpen.

 

Binnen een paar seconden waren we verdwaald. Er hingen overal borden met dat je ergens niet in mocht, maar waar we dan wel heen moesten, dat bleef een raadsel. We hadden een kaart, maar een glazig uit zijn ogen kijkende vis kon je beter helpen met de weg vinden.

 

We liepen onze neus achter na en na een tijdje vonden we eindelijk een bakje schelpen, met daarin: de zeeoor. We maakten een paar foto’s en gingen verder. We vonden nog wat mosselen, kokkels, zeepokken en oesters. Nadat we Nemo en Dori uitgebreid hadden gefotografeerd, liepen we weer naar het schip toe.

 

Daar aangekomen zakte iedereen op een bank, helemaal kapot waren we. Na het eten gingen we verder met de opdracht. We hadden wel alle informatie die we nodig hadden, maar die stond in het Frans en daar hadden we niets aan.

 

Met goede moed wapenden we ons met een woordenboek en gingen we aan de slag. De eerste paar zinnen over de zeeoor gingen goed. Maar toen de mosselen en de oesters kwamen, ging het helemaal mis. Na vijf minuten door het woordenboek heen spitten kwam het er op neer dat de oester een weekdier en schelpdier was met oogharen rondom zijn kieuwen. Het werd er ook niet makkelijker op toen de helft van de moeilijke en wetenschappelijk Franse woorden niet in het woordenboek stonden. Uiteindelijk legden we er ons bij neer dat het feit dat een mossel 10 tot 15 liter zeewater per uur filtert het enige is wat we weten over dat beestje. Dat hebben we maar opgeschreven, hopen dat het een beetje goed is.

 

Merle

Op dit moment staat er nog een pittige wind op de meest westelijke hoek van Frankrijk. De golfhoogtes zijn rond de 5,5 en 6 meter, nog steeds geen pretje dus. Vannacht zal de wind echter draaien en morgen nemen de golven al snel af. Onze vertrekdag staat dan ook vast, we gaan de volgende sprong wagen.

En dit is niet zomaar een sprong. Hiermee hopen wij de Biskaje over te zeilen en afhankelijk van onze snelheid, gaan we in één keer door naar de Canarische Eilanden. We hebben wel genoeg land gezien nu, tijd voor oneindige zee. En die zullen we krijgen!

Weer zoveel weer!

Weer zoveel weer!

Een onstuimige start van de virtuele reis. We hebben het weerbericht goed in de gaten gehouden en kunnen niet anders zeggen dan dat het een zware week zou zijn geweest! Vrijdag begon de reis, nog een beetje mistig, maar op zee was er een zwakke tot matige zuidelijke wind. Met het vooruitzicht van toenemende wind is onze virtuele reis begonnen met de eerste mijlen op de motor! Tijdens de eerste nacht neemt de wind al toe en draait naar het zuiden. Met een slag naar de Engelse kust komen we zo bij de ingang van het kanaal, maar bij Ramsgate moeten we toch een dagje wachten tot de wind wat af neemt!

De wind op maandag was variabel draaiend noord. Wegwezen dus, mijlen maken naar het zuiden. Met een slag naar de Franse kust zou de wind weer toegenomen zijn, maar inmiddels zitten we aan hoger wal en hebben we minder last van golven. Wel hebben we tegenwind.

Met nog een aantal dagen motorzeilen, zouden we vandaag aangekomen zijn in Brest. Helaas zit de wind echt tegen. De komende vier dagen wordt er harde zuidwestelijke wind verwacht. Geen weer om de Baai van Biskaje over te gaan. Zondag komt er een langgerekt lagedrukgebied over (zie onderstaand plaatje), voor maandag hoeven wij niet weg! Dan maar een paar dagen blijven liggen en een begin maken aan het schoolwerk!

Weerbericht zondag

Weerbericht voor aanstaande zondag

Hieronder twee blogjes van eerdere jaren.. Voor iedere SaS’er een bekend verhaal!

Guus – School at Sea 2016-2017

Dit was onze eerste zondag aan boord en het was bepaald niet makkelijk. We begonnen de dag om 9 uur met ontbijt (dit is een uurtje later dan normaal), waarna Sam om 10 uur uitleg gaf over de ‘Grote Schoonmaak’. Er moest een hoop gebeuren, de salon moest schoon worden gemaakt, de hutten weer opruimen, de wc’s weer ‘proper’ maken en natuurlijk ook de keuken goed soppen. Laat dit nou mooi het klusje zijn voor de keukendienst, en 3 maal raden wie er keukendienst had, juist ikke. Toen was het tijd om allemaal aan de slag te gaan, iedereen had een eigen taak en het liep op zich best soepel, behalve in de keuken natuurlijk…. In de keuken was het chaos, de golven werden steeds groter en alles begon te schuiven.

Na een tijdje schoon gemaakt te hebben in de keuken moesten we beginnen met de lunch te maken. De lunch maken was nog nooit zo zwaar, je moest je goed vasthouden om niet te vallen. Gelukkig was de lunch wel echt kei-lekker en werd het snel uitgeserveerd. Nadat iedereen zijn buikjes volgegeten had konden we eigenlijk weer opnieuw beginnen met de schoonmaak in de keuken. Alles wat niet goed vast stond was weer gevallen en lag op de grond. Ondertussen waren de meeste mensen van de keukenploeg ziek geworden en duurde alles steeds langer. De afwas was nog nooit zo moeilijk en ik heb me nog nooit zo vaak gestoten in een half uur, maar na dit half uur was het wel klaar, althans dat dachten we. We waren pas net uit de keuken toen de koelkast dacht dat het leuk zou zijn om open te gaan en de kwark dacht dat het leuk was om eruit te vallen en kapot te gaan. De kwark lag overal door de keuken en het opruimen duurde eeuwen want ondertussen vielen ook de flessen azijn en siroop en rolde n ze vrolijk door de keuken. Tja, op dat moment was de keuken echt een nog grotere rommel dan eerst.

Guus

Dirk – School at Sea 2017-2018

Deze dag stond vooral in het teken van kots. Héél veel kots. Er waren nog maar weinig mensen gewend aan de zee en iedereen hing dus nog over de reling zijn maaginhoud eruit te werpen. Gelukkig werd er vooral buiten gebarft, zodat de geur binnen nog een beetje te doen bleef. Helaas begreep Nanne dat niet helemaal, en die vond het wel nodig om in de wasbak in de kamer brokjes te leggen. Dat is op zich niet zo erg als de wasbak niet verstopt raakt en het er vervolgens niet uitk(l)otst. Dat was helaas niet het geval, en daarom stond voor ons de rest van de dag in het teken van kots opruimen. Het zat letterlijk overal. In m’n bed, in m’n schoenen, in het tapijt… het heeft ons uiteindelijk een paar uur gekost om alles op te ruimen. Nu maar hopen dat dit een eenmalige actie was…

Dirk

 

 

Als docent aan boord

Als docent aan boord

De Thalassa is (virtueel) vertrokken. De komende tijd is het opnieuw voor iedereen aan boord wennen. Leven aan boord is één ding, maar als je huis beweegt zorgt dat voor een hoop nieuwe problemen. Voorlopig focussen de SaS’ers zich daar maar even op. Ondertussen kun je hieronder lezen hoe een docent de eerste week heeft beleefd:

Ik word wakker van de vreemde geluiden om me heen. Ik spring mijn bed uit en in de eetzaal zit een deel van de groep al te wachten. Onder leiding van de kok heeft de keukendienst een heerlijk ontbijt gemaakt. De eerste week stond in het teken van kennismaken maar er gebeurden ook een heleboel andere dingen.

Als docent aan boord was ik de afgelopen week met van alles en nog wat bezig. In groepen kregen de leerlingen les over nautische zaken. Er waren theorielessen over de verschillende zeilen en lijnen maar ook praktijklessen waarin bijvoorbeeld de eerste zeiltjes al werden gezet! Een aantal overwon de hoogtevrees toen de stuurvrouw ze leerde hoe je veilig de mast in kan klimmen. Ook kwam er een vrachtwagen vol voedsel aan boord. De groep moest een slim systeem te bedenken hoe dit voedsel in alle kasten opgeborgen kon worden. Enkele leerlingen namen de leiding en probeerden structuur aan te brengen in de chaos. Een hele uitdaging, ook voor mij om me daar niet mee te bemoeien!

Uiteraard was er ook al wat tijd voor schoolse zaken. Als mentor van een groepje hielp ik leerlingen bij het maken van een goede planning. Welke toetsen moet je gaan maken en hoe wil je dat werk gaan verdelen? De week in de haven van Amsterdam vloog voorbij met avonden waar in de salon rummikub gespeeld werd en weer anderen gitaar speelden en liedjes zongen. Ik realiseer me dat dit de groep is waar ik het komende half jaar mee samen leef. De sfeer is goed en iedereen lijkt te genieten van de bedrijvigheid en gezelligheid om ons heen.

Nu zijn we dan ook echt vertrokken en is er voor al het bovenstaande geen plek meer. In plaats daarvan is het slapen, eten en wachtlopen, maar bovenal: zeeziek zijn. Hopelijk duurt het inslingeren niet te lang en kunnen we snel weer aan de slag…

Karlijn (docent aan boord in ’18-’19)

We vertrekken (virtueel)

We vertrekken (virtueel)

Het is zo ver, tijd om te vertrekken! De kade staat vol, ouders, familie en vrienden zwaaien naar de nieuwe groep aan boord. Aan boord van de Thalassa staat Monique Touw, oprichter en directeur van School at Sea. Kort richt zij het woord tot de nieuwe groep aan boord.

“Na een week wachten en de eerste indrukken van leven op een schip te hebben gehad is het dan zo ver.
Je gevoel kan heel dubbel zijn. Een traan en een lach. Niet verwonderlijk, je laat je his en vertrouwde wereld achter voor een half jaar. Maar, je gaat ook dat doen waar je al anderhalf jaar naar yoe aan het werken bent. Op een reis vol avonturen in je klaslokaal dat met je meereist de halve wereld over.”

En dan stapt ook Monique van boord. Kapitein Sam geeft nog een korte saluut aan de mensen die staan te zwaaien. Maar dan gaan de trossen los en staan (inmiddels een traditie) oud ‘Sassers’ aan de laatste trossen voor vertrek.

De Thalassa komt los van de kade, nog even de sluis in, nog 1 keer aanleggen. Nog 1 keer zwaaien. Nog een laatste kus die door de lucht vliegt. En als de sluis deuren dan open gaan, zet de Thalassa koers naar zee. Een spectaculair gezicht. Tot ziens. Tot over 6 maanden!

Onderstaande blogje is van de lichting 2017/2018, een mooie beschrijving van een vreemde dag.

De langste en zwaarste dag tot nu toe. Een dag die niemand snel zal vergeten, om verschillende redenen. De dag van vertrek begon vroeg (al om 7 uur) want er moest goed schoongemaakt worden. 

Achteraf gezien hadden we die drie uur dek poetsen beter de volgende dag kunnen doen, want er is die avond door meerdere mensen uitgebreid overheen gebraakt. Nog voor de zeeziekte haar tol eiste bij iedereen behalve enkele bikkels, was er een zwaarder obstakel te overwinnen: het afscheid van familie, vrienden en ons leuke kleine landje. Het was een hele dubbele gebeurtenis met veel tranen en knuffels. Verdriet en blijdschap botsten het moment dat de sluizen van IJmuiden voor ons opengingen en het nu écht ging beginnen. Hier bleek al dat we meteen een hechte band hadden. Iedereen ving elkaars tranen op met knuffels. En kort hierna vingen we elkaars braaksels op in (de daar niet voor bestemde) emmers. Als een echte familie, met een prachtige toekomst voor ons om naar uit te kijken zodat we onze andere familie niet zo zullen missen. Caya

Onderstaande video is opgenomen tijdens het vertrek. Een mooie groet aan een mooie groep sassers!

De eerste dag van de onderwijscoördinator

De eerste dag van de onderwijscoördinator

Vandaag zou SaS-lichting 2020-2021 inschepen. Helaas gaat dat dit jaar niet door, maar als start van onze virtuele reis vertellen Sam (de kapitein) en Sander (de onderwijscoördinator) hoe zij de eerste dag aan boord ervaren:

“Hèhè, eindelijk. Dit is waar alle e-mails, telefonische afspraken, schoolgesprekken, oudergesprekken, SaS-stories, bijeenkomsten en toetsenoverzichten goed voor waren: er is een groep perfect voorbereide SaS’ers aan boord gestapt. Ze weten wat de regels zijn en weten precies wat er de komende zes maanden van hen verwacht wordt. Door het goede overzicht dat de SaS’ers, hun ouders, hun docenten op school en ik nu hebben, zou het schoolwerk ook zonder problemen moeten verlopen. Als dat lekker loopt, kunnen we veel tijd in het SaS-curriculum steken.

Mooi, ik heb er zin in! Tegelijkertijd vind ik het ook wel een beetje spannend, want dit wordt voor mij de eerste keer dat ik als onderwijscoördinator de reis opstart. De voorgaande jaren was ik vooral de bètadocent aan boord of regelde mijn collega Pascal aan het begin alles.

Sam doet zijn praatje, terwijl ik het docententeam nog even snel instrueer over de tassencontrole. We moeten natuurlijk nog wel checken of iedereen zich wel aan de paklijst gehouden heeft! Voor de docenten is dat ook het moment om de SaS’ers al wat beter te leren kennen. Wie zou er dit jaar de meeste make-up mee hebben genomen? Dan vanavond nog even een drankje op het bovendek om met het team ontspannen de eerste dag SaS af te sluiten. Het zal nog wel even duren voordat alle hutten zijn ingeruimd, dus ik kan het allemaal eens rustig bekijken.

Inmiddels zijn de SaS´ers door Sam aan het werk gezet. Het is een lekker hectische bedoeling aan boord.

En dan begint het hoor:

“Sander, mijn docent had nog een vraag over…”

“Sander, ik heb per ongeluk toch een creditcard meegenomen want die zat nog in mijn portemonnee”

“Sander, hoe zit het eigenlijk met luistertoetsen?”

“Sander, hebben we dit programma eigenlijk op de laptops staan? Want dat heb ik voor informatica nodig”

“Sander, mijn ouders zijn mijn verjaardagsdoos vergeten.”

“Sander, ik heb mijn eigen laptop meegenomen, want die heb ik nodig voor school. Mag wel toch?”

“Sander, ik ben mijn grafische rekenmachine thuis vergeten”

 

*zucht*

 

Dat begint weer lekker. Nouja, we hebben nog een paar dagen voor we echt het ruime sop kiezen. Genoeg tijd om deze opstartproblemen nog even te verhelpen, toch?”

Sander (onderwijscoördinator aan boord)