Laatste dagje voor anker liggen in Engeland.

Beetje emotioneel wel. Dag lichtjes, dag lichtjes, dag Britse theekopjes. Ondanks dat we niet aan wal zijn geweest, ben ik blij dat we hier langs zijn geweest. De kust ziet er erg mooi uit. Grote velden gras, prachtige kliffen, reusachtige landhuizen, en een groot aantal Britse zeilbootjes (met knappe jongens, al is dat moeilijk te zien van een afstandje). Jammer dat we weinig tot geen land meer gaan zien de komende weken.

Omdat we morgenochtend gaan vertrekken uit deze Britse baai en in één keer doorvaren naar Tenerife (jaja, eindelijk! Zo erg veel zin in!), zijn de nieuwe wachtschema’s bekend gemaakt. Vanaf nu hebben we twee dagen school, twee dagen wacht, twee dagen school, twee dagen wacht, je snapt het wel. In plaats van drie uur wacht en negen uur rust, hebben we nu vier uur wacht en acht uur rust.

Rond 13:30 kondigde Sam met grote spanning de nieuwe wachtgroepjes aan in de salon. Na afloop is het blaadje met de groepjes op de paal midden in de salon geplakt, voor de mensen die tijdens de speech iets minder goed hebben opgelet. Morgenochtend na het ontbijt gaan de nieuwe wachten in, en ik ben zeer benieuwd hoe dit ons gaat bevallen.

Josephine