De tocht van Cuba naar Bermuda is begonnen. Deze reis gaat van de zuidkant van Cuba om de zuidwestelijke punt heen en dan tussen Miami en de Bahama’s door. Allemaal plekken die tot de verbeelding spreken. Hadden we er nu gevaren, dan was de wind zwak geweest, wat zou betekenen dat we een stuk op de motor zouden varen. Vanavond en vannacht draait de wind naar het noorden (ook niet gunstig voor de route), maar dat duurt niet lang. De komende dagen komt er een prachtig windje aan uit het oosten.

Voor de groep aan boord begint het door te dringen dat de reis over de helft is. Het wordt kouder, de zeilpakken worden gelucht en de eerste lagen thermo-ondergoed worden weer gewassen. We maken ons klaar voor een stukje zeilen!

Maura beschreef dit in 2019/2020

Vandaag had ik een gewone schooldag. Ik werd om 07:40 uur wakker gemaakt en begon om 08:30 uur aan school. Ik heb de hele dag gewoon aan school gewerkt, niet veel bijzonders.

In de namiddag was in de verte Amerika te zien. Vandaag was waarschijnlijk de laatste dag dat het echt warm was buiten. Komende nacht varen we door de Straat van Florida de Atlantische Oceaan op. Dit betekent dat het weer koud wordt. De zeilpakken moeten weer aan en er zullen weer golven over het dek heen spoelen. We zijn nu dan ook echt op de terugweg…

Na het avondeten ben ik nog even op het bovendek gaan kijken naar de lichtjes van Miami die in de verte te zien waren. Vanaf morgen zitten we echt weer op de Atlantische Oceaan, op weg naar Bermuda! Het was inderdaad erg koud! Toen we door de Strait voeren sloeg het weer binnen een minuut om! Het ging van korte broeken en mouwen naar zeilpakken en lange broeken in no time.

Maura

Voor de gevoelige magen is dit gedeelte van de reis ook weer even wennen. Na zoveel tijd op land worden er toch wel weer wat mensen zeeziek. En ook daar moeten ze weer doorheen komen. Miriam uit School at Sea lichting 2017/2018 werd ook geraakt door beweging van het schip

The most (and probably only) boring day I had during this four months in School at Sea, what can I say about it?
I was supposed to have kitchen duty but things didn’t go as planned. We are sailing to Bermuda which means we are getting to the cold weather and of course I had to get sick, a shame…
Sander and Sam replaced me in the kitchen, the watch went out without me and I spent the entire day laying in my bed trying to recover and meanwhile complaining that I was dying, just to be extra.
It felt like a painful vacation day, painful for being sick but on the other side, I didn’t have to do anything and people would come to my room trying to make me laugh, give me food, drink and at one point Iris said “You H-A-V-E to go outside, we can see MIAMIII” which automatically made me feel so much better that I ran outside. And that was one day out of the typical routine.

Miriam