Caraïben, we komen eraan!

3-12-2018

Vanochtend werd ik een beetje verward wakker in mijn nieuwe bedje na de enorm chaotische huttenwissel van gisteren. Vandaag is de grote dag: we verlaten Kaapverdië en we beginnen aan onze eerste grote oversteek. Ik had gelijk wacht van 13:00 tot 17:00 uur. Het was supermooi weer en lekker warm, perfect om de mast in te gaan. Ik was nooit hoger dan platform één gekomen tijdens het varen, dus dit werd de eerste keer voor mij. Klimmend naar boven was het uitzicht al heel mooi. Nu ben ik tot het tweede platform gekomen en heb ik daar zelfs de stagzeilen uitgepakt en de razeilen rechtgetrokken. Na de klusjes die we moesten doen in de mast konden we pas echt even genieten van het uitzicht helemaal bovenin de mast. En wauw, dat was echt heel vet! Het zonnetje scheen op de oceaan en er was een zachte warme wind. Achter ons werd het mooie Afrika steeds kleiner terwijl we voor ons alleen maar water zagen: ons uitzicht voor de komende weken. Na te hebben genoten in de mast en mijn boekje voor Engels te hebben gelezen bij de ondergaande zon, kwam het gevoel: ik ben thuis.

Inge

Eerste hutwissel

2-12-2018

Vandaag begon de dag anders dan gewoon. Na het ontbijt gingen we namelijk ons eerste eigen plekje op het schip omruilen voor een ander. Gisteren kregen we te horen met wie. Iedereen raapte zijn spullen bij elkaar, zodat het in een tas zou passen die dan op een aangewezen plek in de eetzaal geplaatst kon worden. De eetzaal was natuurlijk eerst schoongemaakt, zodat de spullen schoon zouden blijven voor het intrekken in de nieuwe kamers, nadat deze een grondige poetsbeurt hadden ondergaan. Dat betekent ook onder het matras en tot in de kleinste hoekjes van de kamer. Wanneer je door de gang liep, zag je iedereen in zijn kamer aan het schoonmaken of aan het intrekken, een leuk beeld. Toen mijn toekomstige hut, hut nummer één, schoon was kon ik intrekken met mijn nieuwe kamergenoot. We hadden de kamer zo verdeeld dat ik twee bakken onder het bed had en drie plankjes. Onder het bed had ik alles opgeborgen dat ik voorlopig niet nodig zal hebben en op de plankjes wat ik wel elke dag zou gebruiken. Stap voor stap was onze hut helemaal opgeruimd en langzamerhand was die bij iedereen ook klaar en konden we beginnen met de grote schoonmaak!

Finn

Zeg maar dag tegen Europa!

1-12-2018

Wat doe je als je op een eiland in Afrika bent? Dan stap je met zijn allen in een klein busje, doe je de raampjes open, zet je een bijzonder muziekje aan en ga je genieten van hoe mooi het allemaal is! Vandaag werden we rondgereden door Angelo. Eerst reden we naar de Green Mountain (Monte Verde). Onderweg stopten we nog even, want eerst moest het andere busje tanken en vervolgens wilde Angelo nog even naar de supermarkt. Toen konden we echt gaan! We reden Mindelo, de grootste stad op het eiland, uit en gingen we de berg op. Terwijl we naar boven reden zagen we op de berg allemaal kleine maïsplantages, waar af en toe iemand op aan het werken was. Bovenop hadden we een supermooi uitzicht: we konden het hele eiland en zelfs de eilanden naast ons eiland zien. Bovendien waren er boven een aantal theeplantjes waar we aan konden ruiken. Ook hingen er een soort doeken met daaronder buizen: dit was hun manier van irrigatie. Regen en het water uit de wolken komt in die doeken en komt via de buizen eronder bij de planten terecht. Ik vond het supergaaf om te zien, want dit hebben we niet in Nederland. Vervolgens kwamen we nog langs een hele hoop mooie strandjes en een plek met een reuzenschildpad

Elzelien

Snijden met Pascal

30-11-2018

We waren naar het water aan het kijken, toen er iemand zei: “hee daar drijft een vis”. Alex liep toevallig langs toen er iemand riep dat er een vis dreef. Hij pakte het veel te kleine netje en rende naar de bijboot en sprong er in. Toen ging hij in volle vaart op die vis af en viste hem zo uit het water. Alex had hem op dek gegooid en gelijk kwam iedereen kijken. Toen kwam Pascal met zijn boek over vissen en bleek het een gestippelde egelvis te zijn. Er waren ook net mensen vliegende vissen aan het ontleden, dus kreeg Pascal het idee om die gestippelde egelvis ook te ontleden. Daar stond Pascal dan met blauwe handschoentjes aan, ontleedsetje uitgespreid en vijftien leerlingen om hem heen. Hij sneed de vis open en legde de organen bloot. Hierbij sneed hij de darmen open en er kwam een hele vieze stinklucht vrij precies toen het vieruurtje kwam, dus had opeens niemand meer trek. Na het vieruurtje sneed hij de lever open en er kwam een wormenfamilie tevoorschijn. Daarna hebben we de vis verder ontleed en bleken er ook nog wormen in de hersenen te zitten. De doodsoorzaak was gevonden!

Cai

Oud, ouder, oudst

29-11-2018

Tijd voor een feestje, want er was vandaag niet zomaar iemand jarig: Sam was jarig! Iedere dag aan boord is een feestje (en volgens Sam is hij ook dagelijks jarig), maar deze dag was het nog net een beetje meer feest. Om 07:30 uur kwam ik mijn bedje uit gerold. Normaal gezien zou ik naar de eetzaal lopen en om 08:00 uur klaar zitten voor het ontbijt, zoals op een gewone schooldag. Deze keer liep ik met mijn wachtgenoten door de eetzaal heen om boven in de salon alvast aan school te beginnen. Wij hadden namelijk afgesproken dat we mee zouden eten met het ontbijt van de wacht, om 09:00 uur (maar daar wist Sam niks vanaf). Toen Sam na de vijf tot negen wacht naar beneden kwam gelopen, waar wij klaar zaten, zetten wij met z’n allen Lang zal hij leven in… VERRASSINGGGG! Samen met de andere vijf tot negen wacht gingen we lekker ontbijten. Aangezien onze wacht zo leuk is, hadden we allemaal cadeautjes gekocht. Achter alle cadeautjes zat wel een verhaal en een hoop inside jokes, waar we met z’n allen hard om hebben kunnen lachen. Na het ontbijt werden wij door Pascal weer richting ons schoolwerk gestuurd. Tijdens de lunch was er nog een leuke verassing. De keukendienst had namelijk hamburgers gemaakt, echt superlekker. Ze hadden zelfs een dubbele hamburger gemaakt, speciaal voor Sam… Maar Sam was onvindbaar, want die lag nog te tukken tijdens de lunch, sukkel (hij heeft uiteindelijk z’n hamburger wel gekregen hoor). Bij het vieruurtje werd de vijf tot negen wacht nog getrakteerd op een colaatje en was er tiramisu. Dat moet een goeie verjaardag zijn geweest… Nu gaan we verder met ouderdomsgrappen maken en Sam pesten, want zo zijn 15/16-jarige pubers blijkbaar.

Cécile

De ingevlochten anti-luisjes

28-11-2018

Dat er luizen aan boord zijn, is ondertussen wel duidelijk. Maar nu komt het dilemma: hoe draag je je haar?! Het moet vast. Dus los, in een staart of met een knipje is al uitgesloten. Een knotje dan maar? Nou, na twee dagen ben je daar ook helemaal klaar mee, dus dan is er maar één oplossing over: INVLECHTEN! Toevallig vind ik dat wel een hele leuke bezigheid, al helemaal als ik daardoor school kan ontwijken (wat ik natuurlijk nooit zou doen, ahum…). De vlechtjesrage begon gisteren al, maar vandaag sloeg het door. Ik heb de hele dag met dik, dun, vettig, lang, kort, stijl en krullend haar in mijn handen gestaan. Toen eindelijk iedereen die vlechtjes wilde, was gedaan, kwam er een luizencontrole, dus kon ik weer lekker opnieuw beginnen. Ik en een ander meisje hebben hele wachtrijen afgewerkt. De een wilde een vissengraat-invlecht, de ander een opvlecht en weer een ander een invlecht. De populairste vlecht was de twee opgevlochten vlechtjes. Nu lijken we allemaal weer schoolmeisjes van twaalf, maar de luizen maken geen kans meer om over te lopen.

Annerijn

Lichtgevende algen en meer

27-11-2018

Vannacht had ik wacht. Aan het begin van de wacht was Martijn ons nieuwsgierig aan het maken, omdat hij een heel leuk klusje had met touwtjes knopen. Hij praatte er zo overdreven vrolijk over dat je al begon te twijfelen of het écht wel zo een leuk klusje was als hij zei. Eerst stond ik een tijdje op wacht en was ik aan het genieten van de lichtgevende algen in het water. Je ziet dan kleine, groenachtige puntjes in het water. Dat ziet er best wel leuk uit! Daarna mocht ik dat ‘leuke’ klusje gaan doen. Ik hoeverre je het leuk kon vinden dan… Het ‘leuke’ klusje was namelijk touwtjes knopen aan een ander touw vast. Zo maak je namelijk een anti-schavielborstel (of zoals Lucie het noemt een ‘dead cat’), waarmee je kunt voorkomen dat de lijnen slijten als ze langs elkaar schuren. Daarna moesten we ook nog even onze vaste klusjes doen, namelijk toiletten schoonmaken. Ook niet echt leuk… Toen dat gedaan was heb ik nog een tijd gestuurd. Dat ging best goed! Ik ben niet meer dan 15 graden uit koers geweest! Toen was mijn wacht jammer genoeg alweer voorbij en was het tijd om mijn bed in te kruipen.

Andrea

Zon, zee, luizen en kaal gaan

26-11-2018

We waren lekker buiten aan het lunchen in de zon toen Sam ineens een leuke mededeling kwam doen. ‘School at Sea is nu echt begonnen. We hebben al genoten van de zon en de zee, maar nu is een ander vast onderdeel van SaS ook aan bod gekomen. Er zijn namelijk luizen.’ De hele groep werd gelijk panisch en de haarnetjes werden meteen uit de kast gehaald. Iedereen is zo snel mogelijk gecontroleerd, en ja hoor vier SaS’ers hadden pech. Je ziet hier nu dus overal mooie knotjes, vlechtjes en één kaal hoofd. Ik zat in de salon en zag dat er op het achterdek een hele groep mensen om iemand heen stond. Ik ging kijken wat er aan de hand was en opeens zie ik een SaS’er op de grond zitten die zijn haar aan het afscheren was. Hij gaat nu in ieder geval geen last krijgen van luizen. Wel handig, maar ik denk dat ik mijn haar toch maar lekker lang houd.

Willemijn

Leraren in de keuken?

25-11-2018

Kun je je het al voorstellen? Hoe dan? Ik was gisteravond de keuken aan het schoonmaken en opeens zag ik twee rare verschijningen in de keuken lopen. Ik draaide mij om en zag daar Jacob en Karlijn die voorbereidingen troffen voor iets, maar ik wist niet wat. Ik vroeg ze heel geheimzinnig wat ze aan het doen waren, maar ze antwoordden heel geheimzinnig: ‘niks hoor!’ Ik ging toen naar boven om mijn SaS-story te schrijven. Op een gegeven moment rook ik iets. Het was niet de afvoer. Het was ook niet de vuilwatertank. Ik rook pannenkoeken! Heerlijk, dat had ik lang niet meer gehad! Ik had al zo’n vermoeden, want er zou de volgende dag een jarige zijn. Die lekkere geur ging door het hele schip heen, dus ook door mijn kamer. Ik heb een van de beste nachten op het schip gehad. ’s Ochtends werd ik heel vredig wakker: we mochten uitslapen en er was een pannenkoekengeur. Ik ging aan tafel zitten en er kwam een hele grote bak met reuzepannenkoeken aan. Er liep een waterval uit m’n mond. Ik had nog nooit zo iets moois gezien. Tegelijkertijd werd er ‘Lang zal ze leven’ gezongen voor de jarige. Dus het was vandaag een superfeestelijk ontbijt! Toch maar vaker doen, die leraren in de keuken.

Willem

Ondersteboven!

24-11-2018

Het was dan eindelijk weer zover. We zijn rond half twaalf vertrokken uit Tenerife. De wind was goed en de zee rustig. We konden dus lekker gaan zeilen. Na een paar uur op de motor gevaren te hebben, konden we de razeilen, kluivers en het grootmarsstagzeil zetten. De eerste zeilen gingen allemaal prima met wat hulp van de kapitein, maar bij het grootmarsstagzeil was er iets geks aan de hand. We wilden het zeil gaan hijsen, maar toen riep stuurvrouw Lucie ‘the sail is upside down!’. Een aantal SaSsers was er in de middag mee bezig geweest, maar dat was niet helemaal goed gegaan. Het zeil zat ondersteboven gemonteerd. Dat was heel even hilarisch, zo’n zeil dat ondersteboven zit, maar er ontstond ook wat onenigheid over wiens fout het was: dat van de bemanning of van de SaSsers. Ik weet het niet… Het zeil moest er dus weer af, maar dat moest misschien toch al. Het zeil lijkt namelijk ook iets te klein te zijn voor de plek waar het nu hangt. Hoe dan ook mogen de SaSsers weer aan het werk!

Thomas

Feestje!

23-11-2018

Warmtelampen aan, versieringen op, boxen aan en gaan met die banaan. Dit was ongeveer hoe het er gisteravond aan toe ging. De feestcommissie had namelijk een feestje georganiseerd. Hierbij hadden ze heel veel verschillende hapjes en drankjes gemaakt, waaronder pepernoten, cakejes, nacho’s met kaas en heerlijke cocktails (uiteraard virgin 😉 ). De dansmoves op dit feestje waren ook niet te missen. Zelfs Sam, Pascal en Lucie hebben gedanst. De gevolgen van dit feestje waren lang zichtbaar. Zo lagen er meerdere mensen overdag in hun bed te slapen en was het wakker blijven tijdens een schooldag om te leren voor een toets soms ook best wel lastig. Waarschijnlijk was het dus wel een goed feestje. Als klap op de vuurpijl hadden we vandaag ook nog eens een preek van Sam omdat de boxen niet waren opgeruimd. En om het dan nog erger te maken vergaten we meteen na de preek allemaal om ze nog op te ruimen ook. Zal dan vast wel aan het lage energielevel liggen van iedereen. Gelukkig hebben we dit keer geen straf gekregen…

Teimen

Spanjaarden op het schip

22-11-2018

Vandaag kwamen de Spanjaarden bij ons op bezoek. ’s Ochtends hadden we school en alleen de keukendienst was al hard aan het werk. Na de lunch kwamen om 14:00 uur de Spanjaarden, met wie we Santa Cruz in gingen. We hebben heerlijk gegeten en moesten om 15:30 uur terug zijn om de laatste dingen klaar te zetten, want om 16:00 uur kwamen ze en gingen we Hollandse spelletjes doen: spijkerpoepen, touwtrekken, koekhappen, eierlopen en touwtje springen. Dit vonden ze supergaaf. Verder hebben we ze nog in de mast laten klimmen en een rondleiding gegeven. Dat vonden ze ook superleuk. Daarna hebben we gegeten en nog wat gekletst. Dat was supergezellig, alleen moest ook gangwaywacht gehouden worden. Aan het eind was het water zo erg gezakt doordat het eb werd, dat de gangway naar het bovendek moest en de wacht dus ook. Dat was wat minder, maar gelukkig moest dit met z’n tweeën en was het dan toch nog gezellig. Later op de avond was het feest met alle SaSsers: nog steeds supergezellig met lekker eten, met dank aan de feestcommissie. Vervolgens kwam nog het opruimen, maar dat was supersnel geregeld, dus al met al een top dag.

Suzanna

Groepsfoto!

21-11-2018

Vandaag stond de beklimming van de Teide op het programma. Dat betekent een hele hoop klauteren en kijken naar rotsen. Gelukkig hadden we onderweg naar boven de smaak goed te pakken wat betreft het elkaar aanmoedigen. Hoe hoger we kwamen, hoe kouder het werd en toen we helemaal op de top waren hadden de meeste mensen hun truien en jassen aangetrokken. Sommigen van ons waren strijders en hadden hun korte broeken nog aan (de gekken). Tijdens de groepsfoto kwamen we er achter hoe pinguïns overleven in de barre kou: dicht op elkaar gaan staan en van elkaars lichaamswarmte genieten. Dit hadden wij gezien als een voordeel op die koude rots. Voor de groepsfoto werd heel erg ingedikt en iedereen was blij toen verder naar beneden de zon weer ging schijnen en het warmer werd. Later op de terugweg kwam er mist opzetten en werd het weer koud. Het was heel gaaf om te zien dat je van het ene op het andere moment met je hoofd in de wolken kan lopen.

Sjors

Uitwisseling

20-11-2018

Vanochtend mochten we allemaal onze SaS-polo en nette broek aan, want we hadden een uitwisseling met een middelbare school op Tenerife. Toen we aankwamen moesten we ons in drie groepen verdelen en hebben we op hun gymplein verschillende spellen gedaan. Daarna gingen we met zijn allen lunchen. Hier ging echt de hemel voor me open, want ze hadden allemaal hele lekkere hapjes voor ons klaargemaakt en dat was na de pap van vanochtend toch echt wel even genieten. Vervolgens gingen we met zijn allen karaoke zingen en Just Dance spelen. Dit konden alle Spaanse leerlingen echt wonderbaarlijk goed! Een aantal van de SaSsers heeft nog redelijk wat telefoonnummers kunnen regelen en afspraakjes gemaakt voor van de week. Het was zeker een geslaagde dag bij hen op school en het wordt een uitdaging om ze te overtreffen in de leuke dingen en het lekkere eten. Toch gaan we zeker wel ons best doen en zijn er nu al SaSsers bezig met het maken van een programma en het bedenken van lekker eten. We kijken nu al uit naar dat ze hier langskomen (:

Silke

Storm kan toch best leuk zijn

17-11-2018

Daar gingen we dan, 05:00 uur. De wacht begon en… het stormde buiten en eigenlijk had niemand er echt zin in. Gelukkig was daar de supervrolijke wacht van 01:00 tot 05:00 die ons wakker maakte en ons oppepte. Eenmaal begonnen hielden een wachtgenoot en ik de uitkijk op stuurboord, waar we eindelijk oplichtende algen tegenkwamen. Supermooi! Ook mochten we eindelijk iets met de zeilen doen. We gingen met de hele wacht naar beneden naar het middendek. We moesten de binnenkluiver naar beneden halen en inpakken. Martijn ging het zeil inpakken, en och wat was dat intens. Hij lag op de kluiverboom terwijl er megagrote golven over hem heen kwamen, en ook over mij. Na de eerste grote golf was ik meteen wakker en gingen we lekker aan de slag. We gingen van stuurboord naar bakboord en als maar door. Iedereen dacht dat we één voor één dood zouden gaan, maar natuurlijk is dat niet gebeurd. Samengevat: het was een superleuke, maar intense wacht.

Nieck

De automatische piloot van de Thalassa

16-11-2018

Vandaag had ik een wachtdag. Niet echt een speciale dag, behalve voor één leerling. We begonnen om 01:00 uur (’s nachts). Er was een heerlijk briesje. Ik stond aan het roer met de wind om mijn oren, zoutspetters in mijn gezicht. Ik had helemaal het Titanic-gevoel. Een wachtgenoot, die achter mij stond, zei  “zal ik even sturen?”. Ze pakte het roer en daar begon het avontuur. We gingen een paar zeiltjes zetten, maar zij bleef dapper aan het roer. De wacht ging zo voorbij, maar ze wilde nog even door. De volgende ochtend kwam ik weer boven na een heerlijke nacht en wie zat er nog steeds aan het roer… zij. Ze had blijkbaar de hele nacht aan het roer gezeten. Sodeknetter dacht ik,  dat heeft ze lang vol gehouden. Toen ik hoorde dat ze maar één kleine pauze had genomen, dacht ik “hoelang zou ze dit vol gaan houden?”. Onze wacht begon weer en ja hoor daar stond ze nog steeds aan het roer. Aan het einde van onze nogal rustige wacht had ze er bijna tien uur gestaan. Natuurlijk moest ze die tien vol maken, dus ze ging nog een half uurtje door. Een halfuurtje later zat ik in de salon dit blogje te schrijven en kwam ze vermoeid en vrolijk binnen: ze had het gehaald!

Myrthe

Dol fijn!

15-11-2018

Toen ik vanochtend mijn boeken naar de salon sleepte om weer een dagje school te doen kwam Sander naar mij toe om te zeggen dat ik vandaag een blogje moest schrijven. Het mocht nu eens niet gaan over het schoolwerk, zei hij. Naarmate de dag verder ging, gebeurde er helaas niks bijzonders. Om 18:05 uur stond ik op het punt om mijn stapel met boeken naar mijn hut te brengen, toen iemand van de wacht de salon binnen kwam rennen en door het hele schip ‘Heel veel dolfijnen!!’ schreeuwde. Dat laat ik mij geen tweede keer zeggen, dus sprintte ik naar buiten, smeet mijn boeken op de bank op het middendek (zeevast?!?!) en klom in de punt van het schip om de dolfijnen te bewonderen. Overal om ons heen sprongen ze uit het water. Het waren er zo veel dat het wel een scène uit Vaiana leek. Ondergaande zon, dolfijnen, puur genieten vind ik zelf. Een mooiere afsluiting van een saaie schooldag had ik mij niet kunnen voorstellen.

Minke

Vrije tijd op Tenerife

19-11-2018

Na een lange tocht van zeven dagen op zee kwamen we eindelijk aan op onze eerste echte officiële SaS bestemming: Tenerife! Ik had die nacht heerlijk geslapen zonder golven en zonder continu mijn bed uit te rollen. We werden vroeg (om 07:30 uur) door de keukendienst gewekt, maar toen ik hoorde dat het Nutella-dag was wist ik dat het vandaag een goede dag zou worden. Bij iedere nieuwe bestemming komt er natuurlijk ook een grote schoonmaak, maar toen we daar klaar mee waren kwam het beste: vrije tijd! Als eerste gingen we natuurlijk op zoek naar een goede plek met internet om te kunnen bellen met al onze familie en vrienden. Daarna gingen we op zoek naar een goede plek om te eten en wat is nou de beste plek om te eten als je in het buitenland bent? De McDonald’s natuurlijk, haha ;).  Na de “heerlijke” maaltijd was het tijd om weer terug naar het schip te gaan. Ik vond vandaag de beste dag tot nu toe op Tenerife en het was ook nog eens pas de eerste dag!

Selma

Aankomst Tenerife

18-11-2018

Deze ochtend stond ik op met een supergoed gevoel, want we komen vandaag eindelijk aan op Tenerife. Dit maakt mij echt niet normaal blij. We zijn allemaal dat water best wel beu. Toen ik het land zag, kon ik echt gewoon niet stoppen met lachen. Tijdens mijn wacht in de ochtend kon ik de Teide zien, wat ik echt al heel spectaculair vond. In de namiddag zagen we echt al heel goed het land en werd het water elke seconde blauwer en blauwer. Alsof dat nog niet mooi genoeg was, kwam er opeens een supergrote regenboog, wat het echt helemaal afmaakte. Het was net een paradijs! Jammer genoeg veranderde dat mooie uitzicht al snel doordat het weer omsloeg. De zon verdween en het begon zelfs te regenen. Het groene eiland veranderde in een stad. Tenerife is veel groter dan ik had gedacht. Ik dacht dat het een klein eilandje was, maar het is echt enorm en er staan superveel gebouwen. Dat vind ik best wel jammer, want Tenerife zou veel mooier zijn zonder al die gebouwen. Al bij al kijk ik er echt enorm naar uit om dit prachtige eiland te gaan verkennen.

Roxanne

Mooie zomerdag in november

14-11-2018

Vandaag had ik keukendienst. Op zo’n mooie dag als deze word je daar vrij depressief van. Er liepen zelfs leerlingen rond in hun short en dat was deze keer niet omdat ze door hun voorraad lange broeken heen waren. Hierdoor kwamen we op het idee om in de middag buiten te gaan eten. Na een kwartier allemaal kommen vol te scheppen en het gezeur aan te horen dat je eerst te veel opschept en er daarna toch te weinig in hun kom zit, kom je dus voor het eerst op de dag echt buiten. Echt iedereen zat aan de tafels op het middendek, en degenen die dan geen plek vonden aan een tafel zaten op de grond tegen de buitenmuur van de salon of de stuurhut te genieten van de zon. Toen kwam het wonder van de dag: Pascal die zich buiten waagt en zich in de zon zet. Het gevolg hiervan was dat zowat de helft van de leerlingen die nog op het dek zaten naar Pascal toe vluchtten en als paparazzi foto’s van hem begonnen te maken. Al snel was het twee uur en moest iedereen weer aan de slag, dus ging ik weer terug naar de deprimerende keuken. Gelukkig vond wel iedereen het eten lekker, dus dat maakt het nog een beetje goed.

Matisse