Sportend de Azoren verkennen

30-3-2019

Vroeg in de ochtend stond ik alweer met twee anderen in de keuken om het ontbijt klaar te maken. Na een mededeling van Sam veranderden de plannen en ging ik samen met negen anderen fietsen over het eiland. Na een lange tijd geploeterd te hebben, met de steile hellingen en de wedstrijdjes naar beneden, eindigden we op een grasveldje. Iedereen was nogal teleurgesteld, door de slechte condities, dus iedereen wilde wel even bijkomen. Hier hebben we ongeveer een uurtje gelegen en gepraat over van alles en nog wat. Hendrik, onze stuurman, wilde namelijk graag ‘zonnen’. Hierna zijn we op een rap tempo teruggefietst door de regen. Op het laatste moment fietsten we langs de kust en kwamen we een hele mooie klif tegen, waar ik samen met een ander meisje nog een heel stuk overheen heb gelopen. Hier was ons besefmomentje dan: SaS is bijna over en dit is de laatste bestemming, maar wel een prachtige!

Kiri

Schilderen op de kade

29-3-2019

Een traditie van alle zeevaarders die in Horta komen, is om een kadeschildering te maken. Een kadeschildering maken is niet alleen leuk, maar geeft ook de zekerheid om weer veilig thuis te komen. Daarom is het natuurlijk ook een traditie van School at Sea om een kadeschildering te maken. Gelijk om 09:00 uur ’s ochtends begonnen drie meisjes met de schildering. Eerst een witte basis-laag, dan een schets met krijt, alles inkleuren en tenslotte alle details nog schilderen. Af en toe kwamen er wat mensen even kijken hoe het ervoor stond en je kon ook al snel de schildering tevoorschijn zien komen. Het was een grote klus, maar aan het einde van de dag, rond 20:00 uur ’s avonds, was de klus geklaard. Het zag er erg mooi uit. Op de achtergrond stond de route en op de voorgrond het schip. Boven was een kaart met alle namen van de bestemmingen erop en al onze namen stonden aan de zijkant. Goed gedaan, nu kunnen we veilig weer naar huis!

Julie v N

Spange chapssss

28-3-2019

Vandaag zijn we eindelijk aangekomen in Horta, op het eiland Faial (Azoren). De scheepsovername was in de ochtend afgelopen en ik was de gelukkige om keukendienst te hebben. Terwijl iedereen, ’s ochtends vroeg druk op het dek bezig was, stond ik rijstepap te maken. Na al die lekkere ontbijtjes van de scheepsovername zag ik wel wat teleurstelling op iedereens gezichten. Maar ja, de rijst moet ook op. Mijn keukendienst hoefde niet veel te doen, want we hadden allemaal vrije tijd in de middag. Een aantal mensen, onder wie ik, moesten het schip eerst schoonmaken voordat we vrije tijd mochten. We zetten de muziek aan, pakten schoonmaakspullen en gingen als de wiedeweerga aan het werk. Samen met een ander meisje heb ik de hele keuken gereinigd. Het zag er spic en span uit. Toen we klaar waren, hebben we allemaal met familie gebeld. Tussendoor hebben we de hele supermarkt leeggekocht, want we zijn straks weer twee weken onderweg en moeten wel goed voorbereid zijn!

Julie H

Patronusdolfijnen

27-3-2019

‘OMG, why is this so beautiful, ik moet huilen!’

‘Hij maakt een ‘s’, misschien wil ‘ie SaS schrijven!’

‘Het zijn glow-in-the-dark-dolphins!’

‘Ik wil dit ook kunnen, oh wacht, als ik ga zwemmen, dan kan ik dat ook!’

‘Dit kan je niet filmen, je moet het meemaken!’

Welk prachtig fenomeen heeft deze uitspraken veroorzaakt? Afgelopen nacht zagen we dolfijnen die door lichtgevende algen heen zwommen. Iedereen hing over de reling en kraamde de bijzonderste spreuken uit. Het is lastig om te beschrijven hoe dit eruit zag. Je kan het niet filmen, je moet het meemaken, daar komt het eigenlijk op neer! Het leek het meest op een Harry Potter ‘patronus’: lichtgevende gedaanten die tovenaars beschermen. Het was een hele mooie toevoeging aan de derde dag van de scheepsovername. De dolfijn schreef een ‘s’, voor ons tekende het SaS 2018/2019. Het was een memorabel moment!

Jonna

Motorprobleempje

26-3-2019

De eerste echte dag van de scheepsovername was begonnen. Het eerste krantje kwam uit, het geweldige keukenteam stond om 05:00 uur op en er zaten maar weinig mensen aan school. Mijn wacht begon om 13:00 uur, de motor stond aan, want er was weinig tot geen wind. Het keukenteam had pizza klaargemaakt en jeetje wat was ik blij. Maar dat bleef niet voor lang. Na een half uurtje wacht lopen viel de motor uit. Al snel ging hij weer aan en dachten we dat er niks aan de hand was. Tien minuutjes later ging het alarm weer af en bleek het probleem heftiger te zijn dan gedacht. Je zag de kapitein en de machinist snel de machinekamer in verdwijnen om het probleem op te lossen. Voor een half uurtje dobberde we midden op de Atlantische Oceaan en hadden de stuurmannen en kapitein toch wel een beetje stress. Gelukkig is het probleem weer opgelost en varen we nu in een rechte lijn richting de Azoren.

Jill

Scheepsovername 3

25-3-2019

Vandaag is de derde scheepsovername begonnen met Thomas als kapitein. De dag begon al met veel wind en vooral heel veel dolfijnen. In de ochtend werd iedereen naar de stuurhut geroepen voor de sollicitatiegesprekken en daarna gingen Sam en Pascal overleggen over wie welke functie zou krijgen. Ik had gesolliciteerd voor stuurman, maar omdat niemand voor kok had gesolliciteerd, had ik me ook aangeboden als kok, samen met nog twee andere SaS’ers. Tijdens de lunch kwam Sam naar de eetzaal waar alle leerlingen toen ook waren en maakte hij de functies bekend. Thomas is kapitein geworden en ik behoor samen met twee anderen tot het keukenteam. Die middag ging de wind alleen maar harder waaien en begon het aan één stuk door te regenen. Vanaf 17:00 uur begon de scheepsovername en besloot kapitein Thomas dat er gegijpt moest worden. Die avond hebben we gegijpt, wat erg moeilijk was door het zware weer. Ondanks het slechte weer ging alles goed, behalve dat de schoot van het grootmarsstagzeil knapte, omdat het door geschavield was. De komende dagen wordt heel rustig weer voorspeld, dus we verwachten een mooie derde scheepsovername.

Jesse

Het aquarium van de Thalassa

24-3-2019

Vandaag zat ik in de stuurhut wat theorie door te lezen, totdat ik van buiten het woord ‘haai’ hoorde! Ik kon het amper geloven. Er wordt namelijk wel beweerd dat er haaien gezien zijn, maar dat is nog nooit echt bewezen. Ik rende dus toch maar naar buiten en inderdaad, ik zag de rugvin van een haai. Jammer genoeg zagen we het lijf niet, maar dit keer geen leugen: het was écht een haai. Even later toen ik een wacht aan het meelopen was, was het weer raak, dit keer geen haai maar dolfijntjes! Wij stonden onze ogen uit te kijken naar de dolfijntjes, want ze waren vandaag op een of andere manier mooier dan normaal. Het water was heel helder, dus je zag ze goed zwemmen. Maar dat was niet het enige dier dat ons een bezoekje kwam brengen. Op dat moment, toen we even naar de dolfijntjes gekeken hadden, zwom er een klein zeeschildpadje langs! Dat was een mooi gezicht en om het aquarium helemaal af te maken kwam er ook nog een Portugees oorlogsschip (een kwal) voorbij.

Jeroen

Time flies when you’re having fun

23-3-2019

Ik zat lekker rustig te werken aan mijn school, komt Pascal boven: nog 28 dagen! Oftewel School at Sea duurt nog maar zo lang als de kortste maand van het jaar. Waar is de tijd gebleven?! De afgelopen maanden zijn echt voorbij gevlogen. We hebben wacht gelopen, hard gewerkt aan school, heel veel landen bezocht en meerdere keren dolfijnen gespot. Ook vandaag werd er door de salon geroepen: ‘dolfijnen!’ Nou, je kan me vertellen dat dolfijnen op een gegeven moment ‘normaal’ worden, maar ik sprint nog steeds naar het bovendek om ze te spotten hoor! Vanavond hebben we trouwens filmavond, maar eerst ga ik gezellig een theetje drinken op het bovendek met een vriendin. Vanaf het bovendek kun je echt heel mooi de sterrenhemel zien, elke avond ga ik op zoek naar teddybeer: ons zelfbedachte sterrenbeeld. Ik heb nog 28 dagen om teddy vanaf de Thalassa te bewonderen en daarna zal ik hem toch echt vanaf mijn eigen huis is Nederland moeten gaan zoeken!

Jasmijn

Nog 29 normale dagen totdat het normale leven weer begint

22-3-2019

We zitten ongeveer op de helft van de oversteek, nog circa zes dagen varen naar de Azoren. Een paar weken geleden zei ik vol overtuiging dat ik nog wel een extra half jaar aan School at Sea zou willen plakken. Gelukkig kan ik mijn ouders zeggen dat nu we weer in de buurt van Nederland komen, ik toch best wel zin heb om weer thuis te komen. Voor nu ben ik nog onwijs aan het genieten van wat ik heb, maar het idee dat ik straks weer thuis zit maakt me een stuk minder triest dan een week geleden. Mijn dag begon met een heerlijke bak havermoutpap. Waarschijnlijk ligt het aan mij, maar ik ben zo’n beetje de enige die nog kan genieten van een havermoutontbijt. Na deze vezelrijke versnapering begon mijn negen tot één wacht. Het komt niet vaak voor dat we zeventien zeilen hebben staan, maar het was zo. Het was lekker weer om te zeilen en er kon gewoon niks mis gaan… en dat ging het ook niet! We werden wel nog even vergezeld door een paar springende walvissen.

De laatste weken zal ik nog even intens genieten, zodat ik na SaS met een voldaan gevoel terug kan kijken op dit project.

Jaïr

Lente!

21-3-2019

Vanochtend om 05:00 uur werd ik wakker gemaakt: ik had wacht. Doordat er mensen waren die tijdens de wacht aan school gingen, liep ik wacht samen met nog één SaS’er. We hebben om en om gestuurd en we hebben leuke gesprekken gehad tijdens een hele mooie zonsopkomst. We zijn ons er wel van bewust dat we nu bijna terug zijn. Nog dertig dagen en we zijn weer thuis. Het is heel gek om dat te beseffen omdat hier ons leven nu is, met zijn allen, en dat hebben we straks niet meer. SaS is zo bijzonder en we beseffen steeds beter wat we eigenlijk aan het doen zijn en hoe vet het eigenlijk allemaal is. Het is een bijzonder gevoel dat heel moeilijk uit te leggen is en dat denk ik ook alleen SaS’ers begrijpen. Na een beetje extra genieten van de zonsopkomst konden we wat zeiltjes zetten, want de wind was toegenomen. Uiteindelijk eindigden we met alle zeilen gezet te hebben. Na de wacht kregen we blauwe rijstepap. Het was een groot feest in de keuken, want blijkbaar was het vandaag de eerste lentedag! Ook al hebben we net een hele zomer achter ons, het is wel grappig. Het weer vandaag is ook lenteachtig. Het zonnetje schijnt, we zijn lekker rustig aan het zeilen en het is best wel warm. Nadat ik nog even buiten in het zonnetje heb gekletst met een vriendinnetje, was het tijd voor wat deadlines, zoals de SaS-Story’s, halen. Ook was vandaag de dag dat we onze sollicitatiebrieven moesten inleveren voor de aankomende scheepsovername. Die begint over een paar dagen al. Na lang getwijfeld te hebben, heb ik uiteindelijk toch mijn brief voor stuurman ingeleverd. Ik heb geen idee of ik het word, maar dat maakt niet uit, want ik heb ervoor gedaan wat ik kon.

Inge

Laatste maand en 900 toetsen gemaakt

20-3-2019

Vandaag was een hele aparte dag. Ik stond op, begon lekker met school en toen drong het opeens tot me door: het was vandaag de dag dat onze laatste maand hier bij School at Sea inging. Dit klinkt misschien wel lang, maar voor ons lijkt het al bijna voorbij te zijn. Ik denk dat onze ouders het aan de ene kant wel leuk vinden, maar vrijwel alle leerlingen vonden dit niet zo heel leuk nieuws. Het is een soort van taboe, als je er ook maar iets over zegt, zijn er al meteen vijf mensen die zeggen: ‘Neeuhh, hou op met me!’. Toch is het helaas wel zo. Naast dit feit heb ik de 901ste toets gemaakt van deze lichting. Dit betekent dat er tijdens ons SaS-jaar meer dan 900 toetsen en opdrachten zijn gemaakt, door alle leerlingen bij elkaar. Op naar de 1000ste toets en nog een fantastische laatste maand!

Finn

Wacht, wat?

19-3-2019

Tijdens onze wacht zaten we allemaal rustig voor de stuurhut. De oversteek is al een paar dagen bezig en langzaamaan keert de wind een beetje terug. Ik stond aan het roer, maar ik hoefde niet veel te doen, want het ging erg soepel. Alles was rustig, want midden op de oceaan kom je niks en niemand tegen. Nou, niks en niemand… We hebben al een paar dagen geen schepen, walvissen of dolfijnen gezien, maar vandaag was er eindelijk weer een teken van leven! Er vloog namelijk een vogel rond het schip. Ik heb geen idee waar hij vandaan kwam, maar er was eindelijk weer leven in de brouwerij! Toen de scheepsarts, die onze wacht meeliep, voor het eerst zei dat hij een vogel had gezien, dachten we allemaal dat hij hallucineerde. Een paar minuten later zagen wij hem zelf echter ook. Dat ik aan het roer stond was snel vergeten en ook ik stond bij de reling om te kijken. Dat is namelijk weer wat anders dan al die waterdieren. Na een tijdje was de vogel uit het zicht en ging alles opnieuw zijn gangetje. Ik bedacht weer dat ik degene was die het schip bestuurde en ook de anderen gingen weer verder met wat er allemaal moest gebeuren. Het rustige wachtleven was wedergekeerd.

Elzelien

Sollicitatiestress 3.0

18-3-2019

BAM! BAM! BAM! Pascal vond het tijd om weer wat deadlines in ons gezicht te knallen, want wij hebben het natuurlijk nog niet druk genoeg. Ik had de eer om ze op het krijtbord te schrijven. 21-03: sollicitatiebrief scheepsovername 3 inleveren. ‘Voor welke functie ga jij solliciteren? En jij? En jij?’ Ja hoor, de sollicitatiestress was weer gaande. ‘Stuurman’ was opnieuw het meest gegeven antwoord, net als bij de vorige scheepsovername. 18 stuurmannen? Tja, dat wordt hem niet. Met een perfecte sollicitatiebrief en een kneitergoeie voorbereiding op het gesprek kan je uiteraard je kansen vergroten, maar uiteindelijk hangt het toch af van je gedrag de afgelopen maanden. Het is net als bij Sinterklaas… ‘Ben je wel braaf geweest? Heb je wel je best gedaan? Heb je je wel voldoende ontwikkeld? Ben je er wel klaar voor?’ Alleen dan krijg je cadeautjes van sinterklaas Sam en emancipatiepiet Pascal, en terecht, want stuurman worden op de Thalassa is echt een cadeautje! Tenminste voor mij… Sommigen vinden het natuurlijk veel leuker om machinist te worden, of kok, of scheepsarts. Ik denk dat ik voor stuurman ga, of voor journalist, of voor jaarboekredacteur, ik weet het niet man… SOLLICITATIESTRESS!

Cécile

Niks te doen

17-3-2019

Het was superlekker weer bij de dagwacht van de één tot vijf. Geen wind, rustig water, brandende zon, er was vrij weinig te doen. Ook onze stuurman had niks te doen. Hij lag lekker shirtless te zonnen op de stuurhut. We verveelden ons best wel, dus gingen we klusjes zoeken. Twee meiden in onze wacht gingen alle ramen zemen en ik ging onze docent biologie uitleggen hoe je stagzeilen moest inpakken. Toen ik daar klaar mee was, ging ik maar ‘blauwe boekjes’ lezen. De blauwe boekjes zijn boekjes waar allemaal informatie in staat over alles wat met varen te maken heeft, dus ik was ergens ook nog wel nuttig bezig. Toen we om 17:00 uur eindelijk verlost waren van onze wacht, gingen we ons maar ergens anders op het schip ‘nuttig’ maken.‘Werkhokchillings’ met de boys is namelijk erg nuttig voor onze sociale ontwikkeling. You sail, you learn!

Cai

Wie stuurt?

16-3-2019

Omdat er geen wind stond, maar we wel buiten moesten sturen, was het sturen heel erg makkelijk. Dit was natuurlijk omdat de motor aan stond, anders was het een ander verhaal geweest. Er werd regelmatig gevraagd door mensen die even de wacht kwamen joinen: ‘Waarom stuurt er niemand?’ Er werd vervolgens gewezen naar een jongen die op het bankje childe, hij stuurde. Het was zo ‘easy’ sturen dat je eens in het half uur even op het kompas moest kijken of je nog wel op koers lag. Op een gegeven moment liep de roerganger zelfs even naar de wc en toen hij terugkwam, lag het schip nog steeds mooi op koers. Iedereen was aan het genieten, want het zonnetje scheen volop, dat hadden we niet meer verwacht tijdens deze oversteek. Hopelijk wordt het weer wel snel wat beter wat betreft de wind, want hoe relaxed het varen ook is zo, ik heb ook wel weer zin in wat actie en het echte zeilen.

Annerijn

Mijn eerste wacht tijdens de oversteek

15-3-2019

Vandaag had ik mijn eerste wacht sinds we van Bermuda vertrokken zijn. Ik zit in de negen tot één wacht, dus ik had de hele dag aan school gewerkt. Vandaag heb ik twee opdrachten ingeleverd, namelijk voor Nederlands en levensbeschouwing. Vanmorgen werd er tijdens school geroepen dat er dolfijnen te zien waren. Veel mensen renden gelijk naar buiten, maar al snel kwam iedereen weer naar binnen. Het was weer een ‘Oh nee… toch niet’-momentje. Later tijdens de wacht zagen we wel dolfijnen, maar ze waren al snel verdwenen. Tijdens de wacht voeren we op de motor. Er was niet heel veel wind en de wind kwam recht van voren. We kunnen niet tegen de wind in varen, dus daarom moest ‘de brommende kachel’ aan. Het was best wel lekker weer, dus we hebben de hele wacht buiten gezeten. Ook heeft iedereen een tijdje aan het roer gestaan natuurlijk. De maan was enorm helder, wat heel mooi was om te zien. Naast onze normale klusjes, namelijk de toiletten en de gang schoonmaken en de groenten keren, hebben we niet zo heel veel gedaan. Het was gewoon een hele gezellige en rustige wacht. Nog ruim 1600 zeemijl en dan zijn we alweer op de Azoren!

Andrea

Besefmomentje

14-3-2019

Vandaag zijn we vertrokken uit Bermuda en dat betekent dat de tweede oversteek is begonnen! De Bermudanen dachten dat Sam lichtelijk incapabel was en stuurden dus niet één, niet twee, maar vier mensen met ons mee om ons uit Bermuda te begeleiden (de uitgang van de baai was redelijk smal). Blijkbaar denken zij dat, als je wel goed de baai binnen kan varen, je dan niet meer veilig naar buiten kan komen. Wij vonden het allemaal wel grappig, maar die mensen waren heel serieus. We zijn weer aan het varen buiten het Caribisch gebied en dat betekent dat het schip wat meer beweegt. Vanmiddag is er dus ook al een aantal mensen wat grammetjes kwijtgeraakt. Er is namelijk al volop over de reling gehangen door sommigen. Deze laatste weken moet je natuurlijk wel van alle momenten genieten en daarom halen we zelfs uit de minder leuke momenten het positieve, want misschien is het wel de laatste keer dat je kotst buiten de Europese wateren, dus geniet ervan! #besefmomentje

Willemijn

Uitwisseling twee!

13-3-2019

In de laatste uurtjes van onze vrije tijd afgelopen zaterdag heeft onze lieve docent biologie vriendjes gemaakt met een docent van de basisschool in St. George, Bermuda. De docenten van die school en hun vrienden kwamen ons een bezoekje brengen op ons schip. Wij kregen van een van de bezoekers een fantastisch minisaxofoonconcert. Daarna nodigden ze ons uit om een presentatie te geven op hun school. Wij hebben natuurlijk ‘Yes!’ gezegd. Een paar dagen daarna werden onze witte School at Sea-polootjes weer uit de kast gehaald en waren wij op weg naar de school. Na een wandeling van vijf minuten kwamen wij aan bij de school. Wij werden begeleid naar de gymzaal en er werden stoelen voor ons neergezet. Toen alle kinderen van de school binnen kwamen gewandeld in de gymzaal en waren gaan zitten, verbaasde ik mij. Alle kinderen zeiden in koor: ‘Good morning Mrs. Smith, parents, friends and visitors!’ De kinderen waren goed opgevoed. En toen ze weg gingen om te lunchen moesten ze eerst even bidden en dan mochten ze pas weggaan. Je merkt goed dat de docenten in het Engelse/Bermudaanse schoolsysteem nog écht de baas zijn… Een paar SaS’ers hadden een presentatie voorbereid, maar toen deed de PowerPointpresentatie het niet. Ondanks dat waren de kinderen één en al oor voor de presentatie en keken ze allemaal met open mond naar de presentatrices. Wat ik niet wist was dat er iemand ontbrak van onze groep. Hij kwam later de gymzaal binnen en zag er moe uit. De held was helemaal teruggerend naar het schip om een back-up van de presentatie te halen! De kinderen waren toen nog blijer dan dat ze al waren, want er waren nu wel foto’s en filmpjes. Toen de presentatie was afgelopen mochten de ‘sixth-graders’ vragen stellen over onze reis. De meeste gingen over de gevaren op zee en of er al iemand overboord was gevallen. Toen alle kinderen gingen lunchen waren wij klaar. We hebben nog met een paar kinderen gepraat en een paar meisjes gaven de presentatrices zelfs een cadeautje!

Willem

1900 dollar aan groente en fruit

12-3-2019

Vandaag ben ik boodschappen gaan doen met twee andere leerlingen en natuurlijk Sam. Het groentehok was leeg en ook andere dingen begonnen op te raken. We moeten er weer zestien dagen mee doen tot de Azoren, dus we gingen met een busje naar de grote supermarkt. Gewoon zo eentje waar je ook de wekelijkse boodschappen mee doet. We maakten als eerste een lijstje voor de groenten en het fruit. Alles was duur, dus dat maakte het extra lastig (ter vergelijking: één appel kostte ongeveer 1,50 dollar). We liepen met het personeel mee naar de grote koelcellen. Eerst kregen we nog drie gratis dozen met slecht of matig fruit dat niet meer verkocht kon worden. De hoge standaarden hier bleken een meevaller voor ons. We gingen verder naar het goede fruit: ‘Doe maar twee dozen paprika’s, drie dozen courgettes, een doos komkommers, twee dozen appels, drie zakken uien (à 22,5 kg), twee zakken aardappelen (enz. enz. enz.).’ Nadat we een grote trolley vol hadden geladen, gingen we weer de winkel in voor de andere producten van het lijstje. Eerst kozen we de producten in de gewone winkel en daarna haalden we er in het magazijn hele dozen van. In een ander magazijn sloegen nog even 144 wc-rollen in. Na een paar uur waren we eindelijk klaar. Met een busje vol en ruim 2650 dollar armer gingen we weer terug naar het schip. Daar ben ik nog een paar uur bezig geweest met inruimen van het groentehok. We kunnen nu weer lekker genieten van verse groenten!

Thomas

 

Bedwantsbestrijdfestijn!

11-3-2019

Vandaag is het dan eindelijk begonnen: het uitroeien van de bedwantsen. We hebben aan boord al een tijdje last van bedwantsen. Het probleem werd steeds groter, nou ja probleem, de gezelligheid in de bedden werd steeds groter. Meer en meer mensen kwamen met een versierde huid te zitten, want deze kleine beestje laten rode vlekjes als bedankje achter voor het slaapfeestje. Vandaag is de bemanning samen met alle leerlingen begonnen aan drie hutten. De dagen die volgen zullen onder andere gebruikt worden voor het bestrijdfestijn in de rest van de hutten. Dit doen we door alles in heet water of de wasmachine te wassen en in de hut een superlekker mengseltje te gieten. Ik zal er komende week ook aan moeten geloven, mijn hele hut leeg trekken. Het is natuurlijk wel voor een goed doel: geen bedwantsen meer!

Teimen