Next stop: Tenerife

11-11-2018

Doeg La Coruňa. Hallo Tenerife.
Nou ja, we zijn in ieder geval onderweg en het is weer te merken dat we voor zes maanden op een schip wonen. Alles gaat heen en weer en, ik geloof, dat er zelfs al een rekenmachine is gevallen en kapot is gegaan. Wat jammer nu. Veel mensen werden weer zeeziek vandaag en het opvallendste daaraan was dat degenen die vorige week haast doodziek waren, zich nu gewoon prima voelden (misschien wel door alle pillen die ze hebben gekregen). Anderen, die tot nu nog helemaal niet ziek waren geweest, hingen constant over de reling. Ja, dat is het leven nu eenmaal, al moet ik zeggen dat ik ook wel een aantal keer daar heb staan hangen. Ook zijn de ‘’echte’’ wachten nu ingegaan: vier uur aan een stuk door, acht uur pauze en herhaal dat voor twee dagen. Daarna heb je twee dagen school. Ik vind het wel fijn dat we nu kunnen wennen aan het systeem die we de komende vijf (ja, het is bijna nog maar vijf) maanden gaan volhouden. Wat raar gaat dat zijn als we straks weer thuis zijn, niet meer midden in de nacht te hoeven opstaan…

Lynn

Werk aan de winkel

10-11-2018

Een normale SaS-dag vandaag, nou ja, we hadden de grote schoonmaak om met een schoon schip te vertrekken uit A Coruña. Hierdoor hadden we maar een halve dag school, yes! Ik moest na school samen met een andere Sasser de gangen en de hutten stofzuigen. Dat ging niet zo goed, want we moesten na de controle alles weer opnieuw doen. Wat waren wij vrolijk, niet dus… Hierna mochten twee anderen en ik even van boord om brood te kopen voor morgen. Lekker hoor, even weg van de drukte. Tenminste, dat dacht ik. Het was mooi weer in tegenstelling tot gisteren toen we naar Santiago de Compostella gingen. Het was ook supergezellig en druk tijdens het winkelen, want er was een voetbalwedstrijd aan de gang. Dacht ik van de drukte weg te zijn, kom ik superveel zingende voetbalfans tegen. We kochten zeven stokbroden, drie ronde broden en één lang bruin brood. Dit alles was alleen voor morgen, maar ja, dan krijgen we ook een luxe ontbijt met ei en spek. Toch wel moeilijk om door de supermarkt te lopen met al dat uitgestalde lekkers dat we niet kunnen kopen of eten. Ik heb zoveel zin in snoep de laatste dagen… Wat heb ik een zin om morgen te gaan vertrekken, lekker op zee zonder land te zien. Zo cool! Wel jammer van de zeeziekte, maar daar kom ik wel overheen.

Luka

Camino

9-11-2018

Vandaag gingen wij naar Santiago de Compostella. We moesten supervroeg wakker worden en stonden al om 07:15 uur op de kade. De sfeer zat er al goed in, maar toch was er iets waar iedereen tegenop zag. We moesten namelijk eerst zes kilometer in de regen naar het treinstation lopen… De trein was lekker warm en toen we eindelijk na weer een stuk in de regen te hebben gelopen bij de kathedraal aangekomen waren, waren we allemaal al doorweekt. We kregen een opdracht en gingen meteen aan de slag. Iedereen was foto’s aan het maken en we waren druk aan het uitzoeken waarom mensen een camino (bedevaartstocht) naar Santiago de Compostella zouden maken. We hebben ook mensen geïnterviewd. Samen met mijn groepje interviewden wij iemand die net zijn camino er op had zitten. Hij was Engels en dat was fijn, want we hadden ons al voorbereid om in ons gebrekkige Spaans vragen te stellen, maar in het Engels zouden wij ook de antwoorden kunnen verstaan. Hij vertelde dat hij in Frankrijk was begonnen en dat hij het een hele heftige reis had gevonden. Toen wij vonden dat we genoeg informatie hadden, hadden we vrije tijd. Natuurlijk was onze eerste stop de Burger King. We hadden op de heenweg al een bordje gezien dat het drie minuten lopen was, maar we deden er toch ruim een kwartier over. We zijn niet de hele tijd daar blijven zitten en hebben ook nog wat rondgelopen, maar daardoor waren we wel compleet nat toen we eindelijk in de trein zaten. Toen we bijna opgedroogd waren, moesten we weer de zes kilometer naar het schip lopen. Daar stonden gelukkig heerlijke tapas voor ons klaar (gemaakt door onze kok Nadine), waar we na een hele dag lopen en natregenen natuurlijk dubbel van hebben genoten!

Liselotte

 

Keukendienst

8-11-2018

Ik lag nog enorm lekker te dromen, toen ik wakker werd gemaakt door onze kok. Ik had namelijk keukendienst. We moesten vroeg opstaan, rond een uur of 07:00. Als ontbijt hebben we rijstepap gemaakt, maar de rijst wilde maar niet gaar worden, dus aten we iets te laat. We hadden de dag ervoor al een heel plan gemaakt van wat we gingen doen, dus liep de rest best wel soepel. We zouden zo snel mogelijk het elfuurtje, de lunch en het vieruurtje maken, zodat we na de lunch boodschappen konden doen voor het avondeten: paella. Ik had er heel veel zin in, omdat we écht lekkere dingen gingen maken. Als elfuurtje maakten we een tapenade van olijven. Ook maakten we de baba ganoush die we tijdens de lunch aten met brood. Voor het vieruurtje maakten we poffertcake. Dat is een soort cake van een bepaald soort meel. Dit was vorige jaar heel erg populair, dus wilden wij het ook wel proberen te maken. Het was inderdaad heel erg lekker en ik begreep ook zeker waarom het vorige jaar zo populair was. De keukendienst liep eveneens heel lekker. Iedereen had zijn/haar taakje en zo liepen we elkaar niet in de weg en kregen we alles op tijd af. Ik vind keukendienst leuk, maar wel ook heel vermoeiend, dus ging ik lekker vroeg mijn nest in.

Laura

Lucky 7

7-11-2018

7 november (7-11-2018) was een typische “SchoolAtLand” dag: in tegensteling tot gisteren waarbij we om 7 uur in de drukke straten van A Coruña een tapasrestaurant zochten (die meestal hartstikke vol waren). In plaats daarvan zijn we nu aan boord van de Thalassa hard aan het leren. Tijdens ons kort maar zwaar avontuur op de Noordzee, waarbij de meesten kotsmisselijk over de reling moesten braken, hadden we niet de tijd of concentratie om met school bezig te zijn. Het tijdstip van mijn wacht (van 4-7) hielp ook niet met de zeeziekte. Nu zijn we dus hard bezig om de verloren schooldagen in te halen. Maar wat moet ik vertellen over 7 november? Tja, het is een schooldag, tot 18:00 uur. Tja, niet echt spannend zoals de meeste dagen aan boord. Weet je wat, ik ga lekker vertellen over mijn SUPER interessante vakken! Ik heb vandaag geleerd over de regels van Kirchhoff en iets over wiskunde met coördinaten. Dat is natuurlijk heerlijk interessant en ook echt de reden waarom jullie deze blogjes lezen. Dat was wel genoeg voor vandaag. Het enige wat ook apart was vandaag zijn de vele 7’s vandaag, tel ze maar na volgens mij zijn het er…….

Kristof

De eerste keer vrije tijd

6-11-2018

Vandaag werd ik voor de verandering niet wakker gemaakt doordat ik uit mijn bed viel, maar door de kok om het ontbijt klaar te maken. Om 10u30 was het ontbijt pas, dus iedereen kon lekker uitslapen en bijkomen van de uitputtende week op zee. Gisteren hadden we ook nog eens besloten dat vandaag onze eerste Nutella-dag zou zijn! Naast de Nutella was er ook jus d’orange en ei, dus het was een luxe ontbijt. Na het ontbijt moesten we dan toch echt het schip schoon gaan maken. Iedereen ging in de weer met doekjes, stofzuigers, bezems en sopjes. Gelukkig werkte iedereen hard mee zodat we snel klaar waren, eindelijk onze telefoons mochten (het afkicken gaat bij sommigen toch moeizaam 😉 ) en er op uit konden in A Coruña. Het weer viel helaas wel wat tegen, maar met alle gezellige cafétjes en winkeltjes was dat al snel geen probleem meer. Als eerste gingen we natuurlijk langs de supermarkt om onze voorraden snoep, chocola, chips en koek uit te breiden. Daarna zochten we een typisch tapasrestaurantje waarbij we er achter kwamen dat die pas om 19u00 open gingen. Toen zijn we maar pizza gaan eten. Eenmaal terug bij het schip (met kletsnatte kleren en druipende haren) hebben we elkaars inkopen bewonderd en lekker nagepraat over deze dag vol met gezelligheid.

Kiri

ieuwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww

5-11-2018

Na vijf dagen kotsen zijn we aangekomen in A Coruña. Vanochtend ging het schip wel nog heel erg heen en weer, dus was ik niet de enige die uit zijn bed viel… Ik was wel zo slim om in die val mijn teen te stoten. Ik dacht eerst dat er niets aan de hand was, maar toen ik een tijdje later dezelfde teen nog eens bekeek, leek het een aubergine. Iemand adviseerde mij om toch maar naar Sam te gaan om het te laten checken. Daar had ik natuurlijk niet echt zin in. Met veel tegenzin heb ik het bij Sam gemeld. Hij keek er naar en stelde vast dat ik een bloedblaar had. Eerst vroeg hij aan mij: ‘Kun je tegen bloed?’ Twijfelend antwoordde ik ‘ja’. Hij pakte een naald en een aansteker en ik zag dat de naald langzaam rood begon te gloeien. Ik keek maar gewoon weg en voordat ik het wist was de klus al geklaard. Het deed geen pijn meer en ik kon snel weer mijn schoen aantrekken. Daarna ging ik gewoon weer verder met wacht lopen. Het had ook geen seconde langer moeten duren want anders had ik de dolfijnen gemist!

Julie v N.

Hiep hiep hoera!

4-11-2018

Er wordt vandaag feest gevierd, want een van de SaS’ers is vandaag zestien geworden! Het keukenteam bakte een heerlijke brownie. Iedereen had hier al dagen zin in, dus we genoten er met volle teugen van. Verder moesten we afgelopen nacht dealen met windkracht zes en heftige golven. Je mocht nauwelijks naar buiten en je moest je erg goed vasthouden als je over het dek liep. Voor sommigen was het hierdoor niet mogelijk om in hun kamer te slapen. Vooral als je voorin het schip sliep werd je in je kamer ontzettend snel misselijk. Er was dus één groot slaapfeestje in de salon. Gelukkig is het weer nu (overdag) iets beter en zijn er niet veel meer erg zeeziek. We hebben afgelopen dagen een aantal dolfijnen zien zwemmen en sommigen beweren zelfs een haai te hebben gezien. Hierover worden nog steeds discussies gevoerd ;). Als het goed is komen we morgen of overmorgen aan in A Coruña. We zijn allemaal wel een beetje klaar met die onrustige zee. Het is tijd om weer even aan land te gaan!

Julie H.

Storm after the calm

3-11-2018

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: van het mooie weer van gisteren is niks meer over. Ik werd uit mijn bed geslingerd en strompelde naar de wacht. Wonder boven wonder was het een erg leuke wacht. We konden genieten van een prachtige zonsopkomst en dolfijnen. Binnen leek het echter op de schuine scène van ‘Alles Mag Op Zaterdag’. Vandaag ben ik mij bewust geworden van de ongemakken van een schuin schip. Tandenpoetsen bijvoorbeeld: na mijn wacht poets ik mijn tanden in de keuken omdat ik anders mijn hutgenoten wakker maak. Alleen stroomt je water niet weg omdat het putje aan de verkeerde kant zit. Maar ook de tafel dekken, water drinken, je bed in klimmen en traplopen vergt het een en ander aan doorzettingsvermogen en geduld. Wat ook nog steeds gepaard gaat met wind, golven en deining zijn zeeziekte en vermoeidheid. Dus ik trek mijn doktersjas weer aan en zeeziektepillen, glaasjes water en wc-papiertjes zijn weer niet aan te slepen. Maar dat doen we met liefde hoor.

Jonna

 

Calm after the storm

2-11-2018

Pfff na een rotdag met alleen maar gekots vanwege de zeeziekte en een lange nachtrust moest ik mijn bed maar weer eens uit. Eten had ik gisteren niet door mijn keel gekregen en alles wat ik had gegeten kwam er vijf minuten later meteen weer uit. Ik besloot om het ontbijt dus maar over te slaan en door te gaan naar mijn wacht. Ik had mezelf weer in mijn zeilpak gehesen en me heerlijk warm aangekleed. Tegen mijn verwachtingen in was het prachtig weer. Ik voelde me topfit, de zee was rustig en de zon scheen. Het was heerlijk warm en mijn zeeziekte was volledig verdwenen. Ik had geen betere dag kunnen wensen na die rotdag van gisteren. Tijdens de wacht kon ik heerlijk op het bovendek in de zon zitten en genieten van het lekkere weer. Ik kan jullie vertellen dat het echt een prachtig uitzicht was en dit is nog maar het begin van mijn avontuur. Ik heb nog niet eens de Cariben bereikt en geniet nu al volop van het weer en het mooie uitzicht. Het gevoel en uitzicht op zee is magisch. Ik wil nu al niet meer weg deze prachtige boot en het heerlijke gevoel. Ik kan niet wachten om te zien wat ik morgen weer ga beleven…

Jill

 

Eerste echte dag op zee…

1-11-2018

Vandaag begon voor de meeste mensen aan boord niet helemaal geweldig. Veel mensen waren zeeziek en voelden zich niet zo lekker. Gelukkig had ik hier zelf niet al te veel last van. Naast de zeeziekte hadden de meeste mensen niet goed geslapen omdat het schip best veel beweegt en omdat we zo schuin gingen, hing er ook nog een verschrikkelijke rioollucht. Hierdoor begon ik me wel een beetje ziek te voelen! Gelukkig waren er ook leuke dingen: er was een lekkere wind, het was niet al te koud en zelfs zijn de eerste dolfijnen al gespot. Dit was in mijn wacht, maar omdat ik aan het sturen was, heb ik deze helaas gemist! In de avond kregen steeds minder mensen last van de zeeziekte en werd de rioollucht ook minder. Dit maakte iedereen al weer wat vrolijker. Helaas nam de wind ook af, dus moesten we op de motor gaan varen. Hierdoor had de wacht niet heel veel meer te doen behalve op de uitkijk staan. Ook heb ik Engeland en Frankrijk gezien. Omdat er veel wind wordt verwacht, zullen we misschien een tussenstop moeten maken in Frankrijk, maar dat is nog niet zeker. Naast de wachten en de zeeziekte is het gelukkig wel gezellig hier aan boord en hebben we allemaal zin in onze eerste echte bestemming: Tenerife!

Jesse

Het vertrek 2.0

31-10-2018

31-10-18 was de dag van het echte vertrek. Monique was ook langsgekomen met appeltaart en om ons uit te zwaaien. Nadat de watertank gevuld was, voeren we de haven van IJmuiden uit. Nog voordat we de zee opvoeren was er al flinke deining. Meteen alle zeilen erbij en gaan! Het was heerlijk weer, dus dat was mooi. Iedereen was aan het genieten van de prachtige vertrekdag! De wacht en het echte zeeleven zijn begonnen! Na een tijdje kwam er steeds meer wind en dus ook golven. Dat betekende dat de zeeziekte zijn slag begon te slaan bij sommigen: mensen over de reling en de magen leeg. Zelf had ik het ook flink te pakken. Volgens mij heb ik zo’n twintig keer over de reling gehangen, maar ja, dat hoort erbij. Hopelijk duurt het niet zo lang en kan iedereen weer volop genieten! Maar wat we eigenlijk niet moeten vergeten is dat we beter weer voor het echte vertrek eigenlijk niet konden wensen. Heerlijke wind en een prachtig zonnetje. Wat wil je nog meer?

Jeroen

Het laatste stukje…

30-10-2018

Oh nee, na een hele dag werken aan school wilde ik nog een stukje chocolade nemen die mijn ouders me hadden meegegeven. Zat er niks meer in! Alles helemaal op. Noppes, nadas. En ik had nog wel het voornemen om gezond te gaan eten… Maar goed nu die op is kan ik in ieder geval geen chocolade meer eten, dus dat scheelt. Aan boord zijn we trouwens best wel bezig met onze gezondheid. Hoe zorgen we ervoor dat we niet veel zwaarder terugkomen? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat we genoeg blijven sporten? Thuis fietsen we naar school, maar die beweging heb je hier niet. Nu we nog aan wal liggen kunnen we nog hardlopen, maar als we op zee zijn willen we workouts gaan doen. Elkaar motiveren om een beetje te bewegen en gezond te eten. Als avondeten hadden we een soort curry met bonen. Gezond dus… Laten we zeggen dat ik weleens lekkerder gegeten heb, maar goed. We hadden ook een toetje, dat krijgen we niet altijd,  maar als we het krijgen is het feest. IJs met slagroom stond op het menu, heerlijk! Ietsjes minder gezond, maar na een dag hard ploeteren voor school, moet dat wel kunnen haha!

Jasmijn

Omnomnom koeientong

29-10-2018

Aangezien we nog steeds in IJmuiden liggen, is er niet echt heel veel beweging geweest. Het is een beetje teleurstellend, maar dit zijn de onverwachte dingen tijdens School at Sea. Daar moeten we maar aan wennen. Ondanks de anticlimax van vrijdag zit de sfeer er goed in. We zijn alvast begonnen met school en sailtraining. Het valt me op dat school ondanks de grote verantwoordelijkheid ontzettend goed loopt. Het geeft een voldaan gevoel om te zien hoe veel er op een dag gedaan kan worden, beter dan dat je op school maar voor de helft productief bent. Anyway, vandaag kon het schip gemaakt worden. Vanochtend zijn we versleept naar een plek waar de keerkoppeling gerepareerd kan worden. Dat was voor iedereen nogal een onverwacht moment, omdat we tijdens het ontbijt ineens begonnen te bewegen. Helaas duurt het nog even voordat we kunnen vertrekken, omdat er nog materiaal is dat moet uitharden. Verder gaat het allemaal z’n gangetje: we maken schoolwerk, we bakken brood, we krijgen sailtraining en we eten koeientong. Kortom het was vandaag een koude, maar geslaagde dag.

Jaïr

 

De eerste schooldag

28-10-2018

Vandaag was mijn allereerste schooldag van SaS. Wat een verschil met thuis! We mochten een uurtje langer slapen en we hadden ontbijt om 09:00 uur. Dat duurde tot 09:25 uur, waarna school om 09:30 uur begon. Ik hoefde maar een paar meter te lopen en kon op een bank neerploffen om aan school te beginnen. De schooloutfits verschillen ook met die van thuis: ik zit hier de hele dag in mijn joggingbroek met een dekentje op schoot, echt top. Voordat ik aan mijn schoolwerk begon moest ik een planning maken, zodat er een duidelijk overzicht is van welk schoolwerk je wanneer moet doen. Ik begon mijn eerste schooldag met wiskunde, natuurkunde en Nederlands. Vandaag was ook de eerste les Spaans. Ik heb geen Spaans op school, maar het lijkt me een leuke taal. Ik vind het echt leuk dat we dat hier leren. Het is verder superchill om hier aan boord aan school te werken, omdat er altijd docenten om je heen zijn die je elk moment van de dag kunnen helpen. Ik werk hier veel efficiënter, maar ik ben wel benieuwd hoe dat straks gaat als het hele schip gaat bewegen en we allemaal zeeziek worden…

Inge

School at IJmuiden

27-20-2018

Na de anticlimax van het ‘vertrek’ vullen we deze dagen met sailtraining, kookles, Spaans en school. Eigenlijk is het helemaal niet zo erg dat we nog niet weg zijn. Iedereen krijgt ruimschoots de gelegenheid om de basis van de zeilen en lijnen tot zich te nemen vóórdat we daadwerkelijk vertrekken. In de hectische tijd van de week in Amsterdam was dat er nog niet van gekomen, dus het is mooi dat dit alsnog kan. Ook wat betreft het schoolwerk kan iedereen al wennen. Ook voor ons is het anders om overdag onze rol als docent in te vullen. De afgelopen week voelde een beetje als vakantie, maar nu is het werk weer begonnen. Moeiteloos gaan we van het ene naar het andere vak: wiskunde, natuurkunde, scheikunde en Engels, maar ook Duits en Latijn, passeren de revue. Zelf vind ik dat het leukste aspect aan de schooldag: ik ben eens met andere vakken bezig dan alleen scheikunde. Hoewel ik blij ben met de nuttige draai die we aan deze extra tijd geven, zou ik direct opgeven als we dan meteen konden vertrekken. Hopelijk steken er geen verdere problemen de kop op en wordt School at IJmuiden weer School at Sea.

Sander (docent)

 

En toen vertrokken we! Nou ja, een soort van dan…

26-10-2018

We zaten aan het ontbijt en iedereen had zich mentaal voorbereid om ’s middags over de reling te gaan hangen. Veel mensen gooiden wat zeeziektepillen achterover, in de hoop straks iets minder te gaan barfen. Wij waren klaar voor het vertrek! En toen kwam Sam… Motorproblemen. NOOOOOOOOO! We liggen dus nog een paar dagen in IJmuiden. Desalniettemin zat de sfeer er nog goed in. Dit was namelijk de dag dat alles echt zou beginnen! Rond 10:00 uur kwamen de mensen aan die een stukje mochten meevaren. Voor mij was mijn moeder er. Ik heb haar het hele schip nog eens laten zien. In IJmuiden aangekomen stond de hele kade vol met mensen die het verschrikkelijke weer trotseerden. De SaS’ers verspreidden zich over de kade voor een laatste momentje met hun vrienden en familie. Tegen de tijd dat we weer het schip op gingen moesten veel mensen een traantje wegpinken; ook ik hield het niet droog. Toen we na de laatste knuffels eindelijk allemaal weer op dek stonden, vertrokken we richting de sluis: het moment waar we allemaal naar uit hebben gekeken! Eenmaal de sluis door gingen we linksaf de haven in, dat was toch wel jammer. Toch bleef het wel gezellig aan boord, het was namelijk tijd voor de eerste filmavond! Toen we ’s avonds gezellig met zijn allen op de banken in de salon lagen, met een drankje en wat popcorn erbij, genoot ik echt voluit. Deze gezelligheid is een van de geweldige dingen aan boord van de Thalassa. Wij houden het hier wel uit!

Elezelien

Ra, ra, ra, hoe klim je in de ra?

25-10-2018

Nadat de stores waren binnengekomen en alles een plekje had gekregen aan boord, had Lucie, één van de stuurmannen, een paar leerlingen gevraagd om haar te helpen. Het was mij toevallig al opgevallen dat er aan de fokkemast nog een ra (dwarsbalk aan de eerste mast) zonder zeil was. Aan ons was de taak om de ondermars op te hangen. We deden het voorbereidende werk en klommen naar boven. Boven op het plateau moesten we nog behoorlijk lang wachten. Alle mogelijke theorieën waardoor het mis zou kunnen gaan, hebben we doorgenomen, maar verder waren we relaxed hoor… hahahaha #not. Onder de ra hing een lijntje waar we op moesten staan. Ik kan het geen erg stabiele ondergrond noemen. Aan het begin trilde die lijn omdat een aantal van ons het nogal eng vond. We waren behoorlijk lang bezig en het ging steeds makkelijker om met twee handen te werken. Het verliep niet helemaal vlekkeloos, dus we moesten sommige dingen nogal vaak opnieuw doen. Ringetjes en gordingen (lijnen) zien er een stuk logischer uit als je beneden staat. Oh, gordingen doen trouwens ook best wel pijn als ze over je hand heen schuren… Geloof me, dat is echt zo. Aan het eind trilde de lijn onder onze voeten opnieuw, maar deze keer omdat we het koud hadden. We gingen naar beneden en hebben het werk de volgende dag afgemaakt. Uiteindelijk heb ik volgens mij meer dan vijf uur in die mast gehangen. Aan het einde sjeesden we langs de ra’s heen en was het bijna comfortabel daarboven. Het duurde even, maar de fok en ondermars hangen prachtig. Wij zijn klaar voor vertrek!

Cécile

Inschattingsfout 100%

24-10-2018

Er komen een paar boodschappen, wie willen daar een plekje voor vinden?Volledig onwetend wat ons te wachten stond staken drie anderen en ik onze hand op. Wij mochten nu goede plekken verzinnen voor alle boodschappen. Oké, dus er kon wat onder de banken in de salon, nog wat op het middendek en er was iets met een groentehok? De volgende dag kwamen ze, en ineens stond er een hele grote volgepropte vrachtwagen voor het schip. Slik. En daar staan wij dan, met een plattegrondje van de mogelijke opslagplekken, maximaal te stressen over waar alles ooit kon staan. Hoe gaat dit ooit passen?! Wat daarnaast nog eens heel handig was van ons, was dat we waren vergeten te vertellen dat alles geteld moest worden, dus kon alles acht keer opnieuw gedaan worden. Daar was iedereen erg blij mee… Gelukkig hielp iedereen supergoed mee en wonder boven wonder stond alles op de goede plekken en dat nog vóór het avondeten.  Na deze inschattingsfout weten we wel wat ons in het vervolg te wachten staat mocht iemand nog een keer zeggen dat er ‘een paar’ boodschappen komen.

Annerijn

O nee, we zinken!!

23-10-2018

Het was onze tweede dag aan boord en Sam riep ons bij elkaar om uit te leggen wat we moesten doen als de alarmen klonken. Nadat Sam ons alles had uitgelegd zette hij het algemene alarm aan. Dat betekende dat we moesten tellen of iedereen er was en dat we vervolgens reddingsvesten aan moesten doen. Dat ging allemaal redelijk soepel. Toen hij iedereen had gecontroleerd en de mensen had geholpen die hun reddingsvest verkeerd hadden aangetrokken, moesten we alle reddingsvesten weer opbergen. Met name dat was een dingetje. De reddingsvesten kwamen uit een kist op het middendek. Wij legden alles er weer terug in, maar dat bleek minder makkelijk dan gedacht. Bij de eerste poging bleven er meer dan zeven reddingsvesten over… oeps. Alles er weer uit en opnieuw erin… blijft er weer één over. We begonnen ons echt af te vragen hoe die dingen er ooit allemaal uit waren gekomen. Alles er weer uit en opnieuw erin. Het bleek echt een hele lastige puzzel te zijn, maar uiteindelijk is het gelukt. We waren wel een uur verder, maar het past! Nu kunnen we weer veilig zinken.

Cai